Arkusz składkowy to pełny arkusz zawierający całą grafikę dla danego cylindra. Rozłożenie czasopisma lub książki często pokazuje, z jakich pojedynczych arkuszy składkowych zostały złożone. W zależności od cięcia i rozkroju złożony arkusz składkowy może wyjść ze składarki z dwoma lub trzema otwartymi bokami.
Wstęgi powstają, gdy zadrukowana wstęga wychodzi z ostatniej jednostki drukującej, a krajarka dzieli ją na dwa lub więcej równoległych strumieni. Wstęgi te trafiają do składek, gdzie są składane i łączone ponownie.
Listwy kątowe zmieniają kierunek wstęgi lub wstęgi roboczej, obracając ją o 90 stopni. Stosowane pojedynczo lub kolejno przygotowują wstęgę do dalszego składania, obracają ją do obróbki w kierunku przeciwnym albo nakładają grupę wstęg, aby uzyskać żądaną paginację.
Impozycje cylindrowe to układ stron na cylindrze publikacji, który musi dokładnie odpowiadać konfiguracji składarki, aby każdy arkusz składkowy miał strony w prawidłowej kolejności i orientacji. Możliwe są różne układy, zależne od typu składarki, formatu i liczby stron, szerokości maszyny oraz formatu po obcięciu. Impozycja jednokrotna ma na cylindrze jeden zestaw unikalnych stron. Cylinder dwukrotny powtarza układ stron dwa razy na obwodzie. Określenie "strony na obwodzie" oznacza liczbę stron mieszczących się na obwodzie cylindra, a nie powtórzenia; cylinder "czterokrotny" może mieć impozycję jednokrotną, dwukrotną lub czterokrotną.
Strony można rozłożyć na cylindrze w kolumnach wzdłuż obwodu, z główką lub stopką (górą lub dołem strony) prowadzącą w kierunku obrotu cylindra. Alternatywny układ to kolumny w poprzek cylindra, gdzie strony są obrócone o 90 stopni, a otwarty bok książki prowadzi. Można to też nazwać niską lub wysoką krawędzią prowadzącą, w zależności od tego, czy niższe, czy wyższe numery stron tworzą krawędź prowadzącą. "Kolumny wzdłuż obwodu" dają strony o orientacji włókna wzdłuż; "kolumny w poprzek" dają orientację włókna w poprzek.
Składarki formowe składają poruszającą się wstęgę lub wstęgę roboczą równolegle do drogi wstęgi, w kierunku włókna papieru. Mechanizm składania w kształcie litery V tworzy zagięcie, gdy wstęga przechodzi po desce formowej. Naciąg i tarcie są starannie kontrolowane za pomocą rolek dociskowych i niskiego ciśnienia powietrza, aby ograniczyć kontakt papieru z listwami kątowymi i rolkami. Złożony produkt może przejść kolejne zagięcie przez następną formę przed wejściem do sekcji odcinania, gdzie jest cięty na osobne arkusze składkowe.
Składarki kombinowane wykonują różnorodne zagięcia w kierunku ruchu wstęgi. Drugie zagięcie następuje pod kątem prostym, a przed wyjściem wstęgi lub wstęgi roboczej do sekcji odbioru możliwe są dalsze zagięcia.
W maszynach wklęsłych do publikacji górna i dolna składarka opisują dwie typowe sekcje. Górna składarka zwykle rozkrawa wstęgę na wstęgi robocze i używa listew kątowych do ich nakładania (zbierania). Rolki kompensacyjne ustawiają wstęgi robocze do prawidłowego pasowania kolejnych stron przy wejściu do dolnej składarki. Górne składarki mogą mieć inne konfiguracje i funkcje, takie jak formy i moduły dodawania kart. Formy stosuje się zwykle do produktów gazetowych lub do zmniejszenia liczby wstęg roboczych.
Jednoszerokościowe górne składarki zbierają wszystkie wstęgi robocze w jeden strumień; dwuszerokościowe górne składarki kierują dwa osobne strumienie wstęg roboczych do dolnej składarki.
Dolne składarki wklęsłe mają często zmienny format, mogą wytwarzać produkty o różnych odcięciach z cylindrów drukujących o różnych średnicach i obsługiwać układy cztero-, sześcio- lub ośmiostronicowe na obwodzie cylindra drukującego.
Jednoszerokościowe dolne składarki przyjmują jeden strumień wstęg roboczych o tej samej szerokości co produkowany arkusz składkowy.
Dwuwidełkowe zespoły składające dolne wytwarzają dwa składy obok siebie na tym samym odbiorze. Jeśli wstęga wchodząca ma szerokość dwóch egzemplarzy, krajarka przy wejściu do zespołu dolnego może ją rozdzielić.
Zespoły składające szczękowe przyjmują zestaw (lub zestawy) pociętych wstęg na cylinder. Łopatka wsuwająca w środku odsuwa wstęgi od cylindra do współpracujących szczęk na sąsiednim cylindrze. Szczęki zamykają się, składając skład, a następnie przekazują go za złożoną krawędź do dalszej obróbki.
Zrównoważony rozwój pozostaje głównym czynnikiem, z naciskiem na optymalizację zużycia materiałów i ograniczanie odpadów w całym procesie produkcji. Te zmieniające się trendy uzupełniają trwałe zasady techniczne obróbki po druku.
Składy
Arkusz zawierający całą grafikę dla jednego cylindra nazywa się składem. Przeglądając lub rozkładając czasopismo albo książkę, często można zobaczyć, jak została złożona z poszczególnych składów. Złożony skład, w zależności od cięcia i krajania, może wyjść z zespołu składającego z dwoma otwartymi bokami lub trzema otwartymi bokami.
Górne i dolne zespoły składające
W maszynach wklęsłodrukowych do publikacji występują zwykle dwie sekcje składające. Górny zespół składający zwykle kraje wstęgę na pasy, a następnie za pomocą listew kątowych nakłada (gromadzi) pasy. Rolki kompensacyjne służą do ustawiania pasów tak, aby uzyskały prawidłową kolejność stron przy wejściu do dolnego zespołu składającego. Górne zespoły składające są dostępne w innych konfiguracjach i z dodatkowymi funkcjami, takimi jak formery i moduły dodawania kart. Formery stosuje się zwykle, gdy maszyna produkuje wyroby gazetowe, lub do zmniejszenia liczby pasów w innych wyrobach.
Zespoły składające nożowe
W zespołach składających nożowych połączone pasy są prowadzone po formerach. Pasy są cięte w poprzek kierunku ruchu wstęgi. Zespół składający może oddzielać (lub kierować) złożone składy z różnych pozycji wokół cylindra drukującego wklęsłodrukowego i dostarczać te składy osobno do zespołu składającego nożowego. Mechanizm składający to nóż posuwisto-zwrotny, który wcina środek składu między parę rolek dociskanych sprężyną, tworząc zgięcie.
Zespoły składające o zmiennym cięciu
Zespoły składające z tylko jednym cięciem nazywa się zespołami stałymi. Zespoły składające o zmiennym cięciu można ustawić do produkcji dowolnego rozmiaru wyrobu w granicach konstrukcyjnych zespołu.
Krajarki
Krajarki to noże obrotowe, które tną wstęgę na pasy, tworząc osobne strumienie do składania i odbioru. Krajarki to precyzyjne narzędzia, które trzeba ostrzyć i regulować z bardzo wąskimi tolerancjami.
Cylindry tnące
Cylindry tnące to para cylindrów z nożami i gumami tnącymi, zdolna do cięcia wielu pasów papieru. Naprzeciw cylindra z nożami męskimi znajduje się cylinder tnący żeński, ze szczelinami w paskach gumy odpowiadającymi położeniu ostrzy męskich.