Okładki samodzielne
Okładki samodzielne wykonuje się z tego samego papieru co strony wewnętrzne książki i zwykle zawierają część jej zadrukowanej treści. Ten typ jest powszechny w gazetach i niektórych magazynach informacyjnych. Proces oprawy nie wymaga specjalnych technik mocowania okładki do bloku książki. Okładki samodzielne stosuje się zazwyczaj tylko w tańszych metodach oprawy, takich jak oprawa drutowa lub zszywkowa.
Okładki miękkie
Okładki miękkie wykonuje się z papieru lub materiału papierowego o większej gramaturze niż papier stron wewnętrznych. Mają przyciągać uwagę i zapewniać tymczasową ochronę, a jednocześnie przekazywać część komunikatu publikacji. Książki w miękkiej oprawie to podstawowy przykład tego typu okładki. Mocowanie odbywa się przez klejenie, jak w oprawie klejonej, albo mechanicznie przez zszywanie lub szycie nićmi. Okładki są zwykle obcinane równo ze stronami książki.
Okładki w oprawie twardej
Okładka w oprawie twardej to sztywna konstrukcja stosowana w wysokiej jakości introligatorstwie. Wykonuje się ją oddzielnie od bloku tekstowego, z grubej tektury litej laminowanej materiałami takimi jak skóra, tkanina lub impregnowany papier odporny na wilgoć. Okładka wystaje poza krawędź bloku książki o około 1/8 cala (0,32 cm); ten element, zwany zakładką, zapewnia dodatkową ochronę zamkniętym stronom.
Oprawa twarda obejmuje kilka precyzyjnych operacji określanych łącznie jako obróbka bloku. Najpierw składy są obcinane, zwykle na maszynie trójnożowej, która w jednym ruchu tnie trzy otwarte boki. Następnie oprawiany brzeg książki jest zaokrąglany, co poprawia wygląd i utrzymuje strony w obrębie zakładki okładki. Kolejny etap to bigowanie grzbietu: zaokrągloną książkę mocuje się w zaciskach, a oprawione brzegi składów są rozklepywane. Ten krok utrwala zaokrąglenie i tworzy występ pod oprawę. Potem następuje proces oklejania grzbietu: naklejenie warstwy gazy (zwanej krepą) i pasków papieru (zwanych papierem grzbietowym) na zbigowany brzeg. Elementy te dają dodatkowe podparcie przy późniejszym mocowaniu do oprawy. Na główce i stopce grzbietu można dodać ozdobną kapitałkę. Wszystkie operacje obróbki bloku można wykonać na urządzeniach automatycznych.
Sama oprawa składa się z dwóch kawałków grubej tektury introligatorskiej przyklejonych do tkaniny oklejającej. Tkaninę można zadrukować przed lub po przyklejeniu do tektury, stosując tłoczenie folią na gorąco lub sitodruk. Tekturę introligatorską tnie się tak, aby wystawała poza blok książki o co najmniej 1/8 cala (0,32 cm) na każdym otwartym boku i aby nie sięgała do występu grzbietu o tę samą odległość. Tkaninę tnie się na tyle dużą, aby pokryła jedną stronę obu kawałków tektury i wystawała poza krawędzie o co najmniej 1/2 cala (1,27 cm). Precyzyjne ustawienie tektury na tkaninie jest kluczowe; tym procesem sterują specjalistyczne urządzenia automatyczne.
Ostatni etap, wsuwanie bloku w oprawę, łączy obrobiony blok z oprawą za pomocą dwóch arkuszy zwanych wyklejkami. Mogą to być zewnętrzne karty pierwszego i ostatniego składu albo specjalne arkusze mocowane podczas składania i zszywania.
Aby wsunąć blok w oprawę, wyklejki pokrywa się klejem, ustawia oprawę i dociska do wyschnięcia kleju. Tradycyjnie robiono to, układając książki między deskami dociskowymi (rysunek 6-15). Tę metodę w dużej mierze zastąpiły kleje termotopliwe, które wiążą wyklejki z oprawą w kilka sekund.
Po zakończeniu książkę można zaopatrzyć w obwolutę z papieru ochronnego lub zapakować do wysyłki. Istnieją urządzenia automatyczne obsługujące cały proces oprawy twardej, od obróbki bloku po końcowe zamknięcie i etykietowanie skrzyń wysyłkowych.
Projektowanie okładek
Projektowanie okładek wiąże się z kilkoma ograniczeniami. Przy książkach przeznaczonych do ponownej oprawy trzeba uwzględnić charakter książki i jej okres historyczny, obejmujący pięć wieków rzemiosła introligatorskiego, a także życzenia właściciela, które czasem mogą być sprzeczne z oceną zawodową introligatora.
Pełna osobista ekspresja w projekcie jest możliwa tylko wtedy, gdy introligator projektujący ma całkowitą swobodę twórczą.
Zautomatyzowane linie produkcyjne oparte na danych zwiększają wydajność, a rosnący nacisk na materiały przyjazne środowisku wpływa na wybory dotyczące projektu i produkcji okładek. Te trendy wspierają popyt zarówno na wysokiej jakości wydania w oprawie twardej, jak i na tańsze warianty w miękkiej oprawie.