Maszyna drukująca z bezpośrednim naświetlaniem to system, w którym formy drukowe są naświetlane bezpośrednio na cylindrze formowym za pomocą zintegrowanego lasera. Heidelberg wprowadził pierwszy model, GTO-DI, w 1991 roku. Ta pierwsza maszyna miała format two-up, czyli drukowała arkusz mieszczący dwie strony 8 1/2 x 11 cala. Po tej innowacji wielu dużych producentów maszyn opracowało własne wersje. Dostępne formaty rozszerzono z pierwotnego two-up o modele four-up i eight-up.
Technologię opracowano, aby obniżyć koszt krótkich nakładów druku kolorowego, zwłaszcza zleceń w zakresie od 500 do 20 000 egzemplarzy. Odpowiada ona na kluczowe wymagania rynku: krótsze nakłady, szybszą realizację i niższe koszty produkcji.
Stały kierunek ku automatyzacji i uproszczonym procesom wciąż podkreśla wartość produkcji na żądanie przy minimalnych stratach na przezbrojenie. Wpisuje się to w szersze trendy branżowe dotyczące zrównoważonego rozwoju i wydajnej produkcji krótkoseryjnej.