Oprawa zszywkowa to podstawowa i wydajna metoda łączenia broszur i dokumentów wielostronicowych. Proces zaczyna się od złożenia zadrukowanych arkuszy (ciętych lub nieciętych) w kilka zagięć, zależnie od liczby stron i kolejności. Każdy złożony zestaw wielostronicowy nazywa się składem. Składy są następnie gromadzone w kolejności, łączone i mocowane zszywkami.
Standardowy przebieg pracy: druk, składanie, gromadzenie, zakładanie okładki, zszywanie, obcinanie.
W oprawie zszywkowej publikację o liczbie stron podzielnej przez 4 kładzie się płasko na siodle. Zszywki są wbijane przez grzbiet w miejscu złożenia i łączą strony. Typowa broszura w oprawie zszywkowej ma dwie zszywki. Ta metoda różni się od zszywania bocznego, gdzie zszywki umieszcza się około ¼ cala od grzbietu na przedniej okładce. Zszywanie boczne uniemożliwia całkowite rozłożenie publikacji na płasko, co jest wyraźną zaletą oprawy zszywkowej.
Oprawa zszywkowa sprawdza się najlepiej przy mniejszej liczbie stron. Wraz ze wzrostem grubości nasila się zjawisko pełzania. Polega ono na tym, że strony wewnętrzne wystają nieco poza zewnętrzne wskutek narastania grubości papieru. Można to skorygować obcinaniem, ale grozi to zmniejszeniem marginesów lub przycięciem tekstu. Projektant może dopasować format stron wewnętrznych, aby uprzedzić obcinanie, wymaga to jednak starannego planowania i wydłuża czas oraz koszt produkcji. Dlatego oprawa zszywkowa najlepiej nadaje się do mniejszych publikacji, takich jak cienkie czasopisma, kalendarze, ziny, komiksy i broszury.
Technika ta nadal się rozwija wraz z automatyzacją, a jej prostota wspiera rosnące znaczenie zrównoważonej i uproszczonej produkcji w branży.