Arkusze po druku łączy się różnymi technikami oprawy, dobieranymi do zastosowania i wymaganej trwałości. Najczęstsze metody to oprawa zszywkowa, zszywanie z boku, oprawa klejona miękka szyta nićmi, oprawa twarda szyta nićmi, oprawa klejona, oprawa mechaniczna i oprawa luźna.
Oprawa zszywkowa
Oprawa zszywkowa łączy zszywkami drutowymi strony złożone i połączone na grzbiecie. Okładka może być dodana lub nie. Metoda nadaje się do cienkich broszur i czasopism, a tak oprawione materiały otwierają się na płasko.
Zszywanie z boku
Zszywanie z boku stosuje się do grubszych broszur i czasopism. Zszywki drutowe przechodzą przez jedną krawędź ułożonego stosu kartek. Inaczej niż przy oprawie zszywkowej, tak oprawione materiały nie otwierają się na płasko i trzeba je przytrzymywać.
Oprawa klejona miękka szyta nićmi
W oprawie klejonej miękkiej szytej nićmi kartki łączy się nicią introligatorską. Nić przechodzi przez otwory wywiercone w środkowym zgięciu składki lub przez jedną krawędź ułożonego stosu kartek. Technika pozwala połączyć kilka składek.
Oprawa twarda szyta nićmi
Książki w oprawie twardej szyte nićmi wytrzymują intensywne użytkowanie. Poszczególne składki najpierw zszywa się nicią introligatorską, a następnie umieszcza między twardymi okładkami z tektury introligatorskiej i tkaniny lub innego trwałego materiału.
Oprawa klejona
Oprawa klejona łączy ułożone arkusze klejem lub masą klejącą. Typowe zastosowania to bloczki, książki telefoniczne i kieszonkowe.
Oprawa mechaniczna (spiralowa)
Grzbiety plastikowe lub drut łączą pojedyncze kartki przewleczone przez otwory wywiercone wzdłuż jednej krawędzi stosu papieru. Wyspecjalizowana maszyna wykonuje zarówno dziurkowanie, jak i zakładanie grzbietu.
Oprawa luźna
Metody oprawy luźnej pozwalają dodawać i usuwać kartki. Służą do tego segregatory na słupki i segregatory pierścieniowe.
Zrównoważony rozwój pozostaje głównym czynnikiem, przy rosnącym nacisku na materiały nadające się do recyklingu i wydajne procesy oprawy, które ograniczają odpady.