Baskı kalitesi nadiren tek bir belirgin hatayla ortaya çıkar. Küçük değişkenlerden oluşan uzun bir listeden etkilenir ve bunlardan ikisi tartışmaya hakimdir: yarım ton noktanın dosya ile kağıt arasında ne kadar büyüdüğü ve mürekkebin üzerine düştüğü kağıtta nasıl davrandığı. Kalıp doğrusallaştırmasından nemlendirme ayarlarına kadar diğer her şey bu ikisinin lehine veya aleyhine çalışır.

Burada açıklanan yaklaşım kasıtlı olarak gösterişsizdir. Standart bir baskı test formunu okumak için densitometre kullanılır, okumalar yerleşik formüllerle işlenir ve sonuçlar genellikle sıfatlarla tartışılan iki faktöre sayı koymak için kullanılır. Nokta kazancı ve mürekkep uygunluğu eğriler ve endeksler olarak ifade edildiğinde, kalite kontrol tartışması toleranslar hakkında bir tartışmaya dönüşür.

Prese dokunmadan önce test formunu ölçün

Standart bir test formu, her proses rengi için dolu alanlar, sabit yüzdelerde ton adımları, bir kontrol şeridi ve nokta kazancı hesaplamalarında kullanılan ince ve kaba tram alanları içerir. Form normal üretim koşullarında basılır, ardından tabaka boyunca birkaç noktada densitometre ile okunur. Yalnızca tabakanın merkezini okumak, kenarlarda ortaya çıkan silindir ve merdane sorunlarını gizler.

Ham veri seti küçüktür: dolu yoğunluklar, yüzde 25, 50 ve 75'te ton yoğunlukları ve kontrol şeridinin ince ve kaba tram yamaları arasındaki yoğunluk farkı. Bu değerlerden her ton adımı için nokta alanı hesaplanabilir ve nokta kazancı tek bir sayı yerine bir eğri haline gelir. Tek bir sayı, sorunun görüntülerin çamurlu göründüğü orta tonlarda mı yoksa detayların kaybolduğu açık tonlarda mı olduğunu söyleyemez.

Nokta kazancı gerçekte nedir

Nokta kazancı, basılan noktanın kalıptaki noktadan daha fazla alan kaplaması anlamına gelir. Bunun bir kısmı fizikseldir: mürekkep basınç altında yayılır ve nokta kenarı asla temiz bir basamak değildir. Bir kısmı optiktir: göz ve densitometre her noktanın etrafındaki mürekkep halkasını bütünleştirir, bu nedenle boyutu değişmemiş bir nokta bile daha büyük okunur. Optik kazanç kağıdın ve ölçüm geometrisinin bir özelliğidir. Mekanik kazanç prosesin bir özelliğidir ve kontrol edebildiğimiz kısım budur.

Bir miktar kazanç kaçınılmazdır ve hatta bir kısmı faydalıdır, çünkü telafi yapılmadan hazırlanan bir kalıp düz ve soluk basar. Pratik hedef sıfır kazanç değildir. Ayrımın oluşturulduğu eğriyle eşleşen bir kazanç eğrisidir, böylece dosyadaki ton reprodüksiyon eğrileri kağıtta hala anlam taşır.

Kalıp yapımında başlayan nokta kazancı

Presin tabakaya ulaşmasından önce ortaya çıkan kazanç iki yerden gelir: film veya kalıp çıkışı ve kalıp pozlama. Bir imagesetter veya platesetter'da optikler tam olarak doğrusal değildir, bu nedenle yüzde 50 istek her zaman yüzde 50 nokta üretmez. Bu, doğrusallaştırma ile ele alınır; istenen nokta alanının kalıptaki ölçülen nokta alanıyla eşleşmesi için çıkış cihazına uygulanan bir kalibrasyon eğrisi.

Kalıp pozlama kendi kaymasını ekler. Vakum teması, vakum çerçevesi altındaki ışık saçılması, emülsiyon kalınlığı ve geliştirme nokta boyutunu etkiler ve etki açık tonlar ve gölgeler için aynı değildir. Bu hatalar basit bir kalibrasyon eğrisiyle giderilemez, bu nedenle proses kontrolü yoluyla telafi edilir: tutarlı vakum, tutarlı pozlama süresi, tutarlı geliştirici gücü ve sıcaklığı. Akılda tutulması gereken nokta, ayrım parametreleri ayarlandığında kalıp kazancının görünmez olduğudur. Ayrım ayarları, kalıpçının eklediği kazanca değil, presin ekleyeceği kazanca dayanmalıdır.

Baskı makinesinde nokta kazancı

Baskı makinesinde mürekkep, kalıp, blanket ve kağıt arasındaki basınç altında her noktadan dışa doğru itilir. Blanketin sıkışabilir alt tabakası deforme olur ve bu deformasyon kalıp ile blanket arasında, blanket ile kağıt arasında küçük bir göreli kaymaya yol açar. Hem yayılma hem de kayma noktayı büyütür. Basınç ve kayma her zaman mevcut olduğundan, baskı makinesindeki mekanik kazanç azaltılabilir ama asla ortadan kaldırılamaz.

Kazanç miktarı makinenin nasıl ayarlandığına bağlıdır. Daha yüksek baskı basıncı, tasarım aralığının ötesinde beslenen bir blanket, aşınmış merdaneler ve aşırı mürekkep filmi eğriyi yukarı iter. Web makineleri, nip bölgesindeki daha yüksek ve daha sürekli basınç nedeniyle genellikle tabaka makinelerinden daha fazla kazanç gösterir; bu nedenle aynı işin web ve tabaka baskısı farklı kompanzasyon gerektirir.

Nokta boyutunu değiştiren mürekkep özellikleri

Pigment yükü, yapışkanlık, viskozite ve reçine sistemi nokta kazancıyla etkileşir ve birbirleriyle de etkileşir. Renk gücü belirleyicidir. Güçlü pigmentli bir mürekkep, ince bir filmle gerekli yoğunluğa ulaşır ve ince film daha az yayılır. Daha zayıf bir mürekkep, aynı yoğunluğa ulaşmak için daha kalın bir film gerektirir ve kalın film daha fazla yayılır. Maliyetten tasarruf etmek için pigmenti azaltmak, karşılığında bir nokta kazancı sorunu satın alır.

Yapışkanlık ters yönde çalışır: daha yüksek yapışkanlık daha az kazanç demektir, çünkü mürekkep nip bölgesinde ayrılmaya direnir. Ancak yapışkanlığı çok yükseğe çıkarmak kağıdın yüzey dayanımını aşabilir; bu da kopma ve kötü durumlarda yırtılan lifler veya kopan tabaka ile sonuçlanır. Sıcaklık ve su, baskı sırasında hem yapışkanlığı hem de viskoziteyi değiştirir. Soğuk mürekkep katıdır ve daha az kazanç verir; sıcak mürekkep akışkandır ve daha fazla kazanç verir. Nemlendirme çözeltisini emmiş mürekkep viskozite ve yapışkanlık kaybeder; bu nedenle aşırı nemlendirme kazancı artırır ve aktarmayı da bozabilir.

Kağıt emiciliği, düzlük ve çift yansıma

Kağıt seçimi nokta kazancı tartışmasının dışında değil, içinde yer alır. Emicilik, mürekkebin tabakaya ne kadar hızlı ve ne kadar derin işlediğini belirler. Yüksek emici kaplamasız bir kağıt mürekkebi lif yapısına yayar ve ince tramlı bir görüntüde ölçülen kazanç çok yüksek olabilir. Kaplamalı kağıtlar daha az emer, mürekkebi yüzeye daha yakın tutar ve daha temiz bir nokta üretir; bu nedenle ince detayı ve doygun rengi daha sadık biçimde aktarır.

Düzlük de aynı şekilde çalışır. Gerçek yüzey kusursuz düzlemden ne kadar uzaklaşırsa, mürekkebi noktanın tamamıyla temas ettirmek için o kadar fazla basınç gerekir ve temasın olduğu yerde nokta o kadar yayılır. Pürüzlü kağıt ayrıca yüzeyde ışığı saçar; bu da optik kazanca eklenir.

Çift yansıma, birçok operatörün şaşırtıcı bulduğu bir kazancı açıklar. Beyaz ışığın yaklaşık yüzde 80'i çıplak kağıttan yansırken, mürekkepli bir nokta ile kağıt arasındaki sınır bölgesinden yalnızca yaklaşık yüzde 10'u yansır. Göz bu koyu kenarı noktaya katar, böylece nokta fiziksel boyutu değişmese bile daha büyük görünür. Hiçbir makine ayarı bu etkiyi ortadan kaldırmaz. Bu etki, prova ve üretimde aynı kağıdın kullanılmasıyla ayırma ve prova aşamasında düzeltilir.

Blanketler, merdaneler ve mürekkep-su dengesi

Blanket yapısı çoğu operatörün beklediğinden daha önemlidir. Geleneksel bir blanket sıkışabilirlik taşımaz; bu nedenle basınç altında eski şekline dönmeye çalışır ve kalıba sürtünür. Bu sürtünme kalıp ömrünü kısaltır ve çiftleme veya bulaşmış nokta kenarı olarak görünen bir kazanç türü üretir. Sıkışabilir bir blanket, bir veya daha fazla sıkışabilir alt tabaka üzerinde sentetik kauçuk yüzey taşır; böylece baskıyla çatışmak yerine onu emer. Ayrıca daha geniş bir besleme aralığına dayanır; bu, basınç ayarının aşırı kazancın ana kaynağı olduğu durumlarda işe yarar. Temiz bir dolu alan veren en ince beslemeyi takmak, kazanç eğrisini aşağı çekmenin doğrudan bir yoludur.

Mürekkepleme sistemi daha az belirgin bir şekilde katkıda bulunur. Mürekkep uygulamaktan çok, onu ölçer, dağıtır ve emülsifiye eder. Merdane dizisinden gelen daha kalın mürekkep filmi her yönde daha fazla kazanç üretir ve kazanç daha az yönlü hale gelir, bu da bir eğri ile düzeltilmesi daha zor bir durumdur. Nemlendirme sistemi de eşit derecede doğrudan bir etkiye sahiptir: aşırı su mürekkep viskozitesini ve yapışkanlığını düşürür, kazancı artırır ve tutma sorunlarına yol açar; çok az su ise yapışkanlığı artırır ve kopma sorununu geri getirir. Su ve mürekkep beslemeleri baskı boyunca dengelenmelidir, bir kez ayarlanıp unutulmamalıdır.

Murray-Davies ve Brunner hesaplamalarının karşılaştırılması

Densitometre okumalarını nokta alanına dönüştürmek için yaygın olarak iki formül kullanılır. Murray-Davies denklemi bir miktar ışık geçişi olan bir kağıt varsayar ve öngörülen değerleri ölçülen değerlerin altında kalma eğilimindedir, özellikle kaplamasız kağıtta. Bu fark, türetmeye yerleştirilmiş üç varsayımdan kaynaklanır: kağıdın bir ışık saçılma halesi vardır, tabakaya giren ışık kağıt ve mürekkep filmi tarafından dağınık olarak yansıtılır ve ekran frekansı sonucu etkiler. Bunların hiçbiri üretimde göz ardı edilebilir değildir.

Brunner denklemi, santimetrede yaklaşık 60 çizgilik ince bir ekran alanı ve santimetrede yaklaşık 10 çizgilik kaba bir alan taşıyan kontrol şeridini kullanır. Her iki alan da aynı yüzde 50 nokta alanına işlenmiştir. İnce ekranın kenar uzunluğu kaba ekranın beş katıdır ve nokta kazancı kenar uzunluğuyla büyüdüğü için ince yama daha fazla kazanç gösterir ve daha yoğun okunur. Hesaplama kaba yamayı temel alır ve ince ile kaba arasındaki yoğunluk farkını kullanarak yüzde 50 kazanç değeri türetir; yüzde 75 ve yüzde 20 bölgeleri için ayrı formüller vardır.

Zayıflık bu temel noktadadır. Kaba yamanın kazançtan arınmış olduğu varsayılır, ancak değildir. Bu nedenle sonuç, orijinal kalıptaki karşılık gelen alanla karşılaştırma değil, ince yamanın kaba yamaya göre ölçülen kazancıdır. Her iki yöntem de hata taşır ve üretim toleransı belirlemek için kullanılmadan önce her ikisinin de düzeltilmesi gerekir. Tek bir formülü mutlak doğru olarak kabul etmek, bir baskı makinesinin prova ile eşleşmeyen bir sayıya kalibre edilmesine yol açar.

Mürekkep rengi: ton hatası, grilik ve renk verimliliği

Nokta kazancı tonu belirler, mürekkep rengi ise tonu (rengi) belirler. Test formu verilerinin ikinci yarısı mürekkep rengini sayısal olarak ifade etmek için kullanılır. Dolu yoğunluklar kırmızı, yeşil ve mavi filtrelerden okunur ve bu üç değerden ton hatası, grilik ve renk verimliliği hesaplanır. Sonuçlar daha sonra bir GATF renk çemberi üzerine işlenir; burada ideal konumdan uzaklık ve sapmanın yönü her ikisi de anlam taşır.

Test formunun macenta mürekkebi üzerinde yapılan bir ölçümde ton hatası yüzde 47,05 çıktı ve kırmızı yoğunluk en düşük okundu. Renk çemberinde ölçülen nokta, ideal macenta konumunun dört kareden fazla sağında, kırmızıya doğru yer alır ve yüzde 17,21'lik bir grilik onu merkeze doğru yaklaşık bir buçuk kare çeker. Okuma, macentanın temiz bir macenta olmadığını söyler. Renk doygunluğu ortalama, renk verimliliği düşük ve tonu kırmızıya kaymıştır. Bu mürekkeple yapılan her baskıda numuneler arasında fark görülür, çünkü mürekkebin kendisi hedefin uzağında durur.

Grilik değeri daha cesaret verici sayıdır. İşlenen nokta çemberdeki kesikli çizgiye makul ölçüde yakın kaldığı için, ton kayması olsa da mürekkebin gri bileşeni kabul edilebilir düzeydedir. Bu ayrım, bir mürekkep partisinin reddedilip reddedilmeyeceğine veya telafi edilip edilmeyeceğine karar verirken önemlidir: ton kayması ayrımda ele alınabilir, aşırı grilik ise alınamaz.

Kırmızı filtrenin magentayı neden en düşük okuduğu

Renk yoğunluğu, renkli bir filtreden yapılan siyahlık ölçümüdür. Magenta mürekkep için yeşil filtre en yüksek, mavi filtre ikinci, kırmızı filtre en düşük değeri okur. Nedeni spektraldır: magenta kırmızıyı yansıtır ve yeşili emer, bu yüzden kırmızı filtre en fazla ışığın geri döndüğünü görür ve dolayısıyla en düşük yoğunluğu okur. Yeşil filtre en az geri dönen ışığı görür ve en yüksek yoğunluğu okur. GATF dairesi üzerindeki ölçüm noktasının kırmızı bölgeye doğru düşmesinin nedeni de budur. Filtre yoğunlukları mürekkebin üç bağımsız niteliği değildir. Aynı soğurma eğrisinin üç görünümüdür ve birlikte okunmalıdır.

Sahada renk değişimini kontrol etmek

Tabakalar arasındaki renk değişimi, genellikle tek kaynak sanılan iki kaynaktan gelir. Birincisi mürekkep film kalınlığının dengesidir. Kağıt üzerinde tekdüze bir mürekkep katmanı opaklık ve temiz renk verir, ancak kalın bir katman aynı zamanda yayılır ve nokta kazancını yükseltir. Makine, kapatmaya yetecek kadar kalın ve kazancı tolerans içinde tutacak kadar ince bir film tutmalıdır. Bu denge kararlı olduğunda değişim küçük kalır. Denge kaydığında her tabaka yeni bir deneme haline gelir.

İkinci kaynak mürekkep ve su dengesidir. Bu dengeyi tutmak, besleme oranlarını sürecin izin verdiği aralıkta tutmak anlamına gelir, böylece emülsifikasyon kontrollü kalır. Kararsız bir denge renk kayması üretir ve bunu genellikle nokta kazancı kaymasıyla birlikte üretir; iki sorunun bu kadar sık aynı numunede görünmesinin nedeni budur.

Karşı önlemler olağan bakım ve disiplinli kurulumdur. Ekipman her işten sonra bakımdan geçirilir, böylece bir sonraki baskı bilinen bir durumdan başlar. Operatörler suyu ve mürekkebi hisle değil bilinçli olarak ayarlamak üzere eğitilir, kalıp kayıt ve prova öncesinde kalıp temizleyici ve suyla silinir. Bunların hiçbiri sıra dışı değildir, ama uzun bir baskı boyunca toleransı gerçekten tutan kalite kontrolün bu kısmıdır.

Verilerin destekledikleri

Ölçümlerden üç sonuç çıkar. Nokta kazancı nokta yüzdesiyle değişir, belirli bir tram sıklığında yüzde 50 civarında zirve yapar ve tram sıklığı arttıkça yükselir. Farklı hesaplama yöntemleri farklı kazanç değerleri verir, bu da bir tolerans belirtildiğinde yöntemin de belirtilmesi gerektiği anlamına gelir. Mürekkep rengi kalitesi ise makine ne kadar iyi ayarlanırsa ayarlansın, son baskının ne kadar tutarlı olabileceğine bir taban koyar.

Bu tür bir çalışmanın işe yarar çıktısı tek bir düzeltilmiş sayı değildir. Her kağıt ve tram sıklığı kombinasyonu için bir çalışma eğrisi, buna uyan bir kalıp kalibrasyonu ve eğriyi olması gereken yerde tutan kısa bir makine ayarları listesidir. Bunlar yerine oturduğunda kalite tartışması görüşten ölçüme geçer ve bir sonraki iş sıfırdan değil veriden başlar.