Tel dikişli cilt, kitapçıkların ve çok sayfalı belgelerin bir araya getirilmesinde kullanılan temel ve verimli bir yöntemdir. İşlem, basılı sayfaların (kesilmiş veya kesilmemiş) sayfa sayısı ve sırasına göre belirlenen çoklu katlamalarla katlanmasıyla başlar. Her bir katlanmış çok sayfalı set forma olarak adlandırılır. Bu formalar sırayla toplanır, birleştirilir ve zımbalarla tutturulur.
Standart iş akışı şöyledir: Baskı → katlama → toplama → kapak takma → tel dikiş → kesim.
Tel dikişli ciltlemede, sayfa sayısı 4'e bölünebilen bir proje, eyer şeklindeki bir aparatın üzerine düz olarak yerleştirilir. Zımbalar sırtın iç kenarından geçirilerek sayfalar birbirine bağlanır. Tipik bir tel dikişli kitapçık iki zımba kullanır. Bu yöntem, zımbaların ön kapakta sırttan yaklaşık ¼ inç uzağa yerleştirildiği yan dikişten farklıdır. Yan dikiş, parçanın tamamen düz açılmasını engeller; tel dikişin belirgin bir avantajı budur.
Tel dikiş, daha düşük sayfa sayıları için idealdir. Kalınlık arttıkça sırt kayması (creeping) olgusu daha belirgin hale gelir. Sırt kayması, kağıt kalınlığının birikmesi nedeniyle iç sayfaların dış sayfaların biraz ötesine uzanmasıdır. Bu durum kesimle düzeltilebilir, ancak kenar boşluklarının bozulması veya metnin kırpılması riski vardır. Tasarımcılar, kesimden önce iç sayfa boyutlarını ayarlayarak bunu önleyebilir, ancak bu titiz bir planlama gerektirir ve üretim süresi ile maliyeti artırır. Bu nedenle tel dikiş; ince dergiler, takvimler, fanzinler, çizgi romanlar ve broşürler gibi daha küçük projeler için en uygunudur.
Teknik, otomasyon eğilimleriyle birlikte gelişmeye devam ederken, doğal sadeliği sektörün sürdürülebilir ve verimli üretime artan ilgisini desteklemektedir.