Tifdruk gerginlik kontrolü en çok web beslemeli makinelerde önemlidir. Tabakalı tifdrukta çözülecek bir gerginlik sorunu yoktur, çünkü her tabaka tutucular tarafından tutulur ve baskı altında makine kısa süreliğine dururken ön ve yan dayamalarla hizalanır. Rotatif tifdruk farklı çalışır. Alt tabaka sabit bir hızda ilerlerken kauçuk baskı silindirleri eşleşen hızda basınç uygular ve bu iki hareket, plaka ile web arasında fiilen statik bir durum oluşturur. Bu nedenle çok renkli kayıt, her şeyden önce tek bir gerekliliğe bağlıdır: açıcıdan sarıcıya kadar kararlı gerginlikle düzenli ilerleyen bir web.

Gerginlik Bölgeleri ve Her Birinin Görevi

Tifdruk makineleri tipik olarak gerginlik kontrolünü dört bölgeye ayırır: açma, giriş çekişi, çıkış çekişi ve sarma. Tahrikli kauçuk silindirler bölgeleri birbirinden ayırır. Baskı bölgesi, giriş tahrik silindirinden çıkış tahrik silindirine kadar uzanır ve buradaki talep sabit gerginliktir, çünkü kaydı yalnızca sabit bir değer koruyabilir. Açma gerginliği baskı bölgesine hizmet etmek için vardır. Açıcı, rulo çapından bağımsız olarak ruloyu serbest bırakmalı ve kararlı gerginlik sağlamalıdır, çünkü açmadaki herhangi bir değişim baskı bölgesine yayılır ve kayıt hatası olarak görünür. Sarma daha gevşek bir gereklilik altında çalışır, çünkü o noktaya kadar tüm renk istasyonları baskıyı tamamlamıştır. Kalite hedefine bağlı olarak sarma, sabit gerginlikte veya değişken gerginlikte çalışabilir ve bilinen konik gerginlik deseni ikinci gruba aittir. Değişken sarma gerginliği son renk istasyonunu bozabilir, bu nedenle makineler iki alanı izole etmek için bir tahrikli kauçuk silindir ekler. Böylece baskı bölgesi sabit gerginlikte kalırken sarma konikleşir. Kontrolü bölümlere ayırırken bütünü koordine etmek, tifdruk dahil her rotatif baskı makinesinde web gerginlik tasarımının temel fikridir.

Gerginlik Algılama ve Geri Besleme

Her bölge genellikle kendi algılama donanımını taşır. Gerinim ölçerler veya kapasitif elemanlardan yapılmış yük hücresi silindirleri gerginliği doğrudan ölçer. Potansiyometrelerle eşleştirilmiş yüzer silindirler ise bunun yerine konumu ölçer ve webin silindir yolu içinde nerede durduğunu izler. İki yaklaşım farklı roller oynar. Yük hücresi silindirleri hızlı yanıt verir, ancak rulonun kendisinden kaynaklanan dengesizliği, örneğin yuvarlak olmayan sarımı düzeltmekte zorlanır. Konum kontrolörleri gerginliği hiç ölçmez, yine de webi yüzer silindir yolu içinde kararlı bir noktada tutar ve böylece gerginliği sabit tutar. Kötü gelen ruloların neden olduğu dalgalanmaları sönümleme yeteneği, bir yük hücresi silindirinin eşleşemeyeceği bir özelliktir.

Gerginlik Aktüatörleri

Yaygın aktüatörler arasında elektromanyetik ve manyetik parçacıklı kavramalar veya frenler, pnömatik kavramalar ve frenler ile servo motorlar bulunur. Eski dişli tahrikli hatlar ayrıca 360 derece dişli kutusu üzerinde küçük aktüatör motorları kullanır. Kontrol teorisi bunları farklı sınıflara yerleştirir. Bir kavrama veya fren birinci dereceden doğrusal bir eleman gibi davranır, ancak doğrusal segment yanıt eğrisinin yalnızca bir bölümünü kaplar; üst ve alt uçlar yarı doğrusal kalır, bu nedenle bu aktüatör tipi her zaman bir miktar sınırlama taşır. Bir servo motor ikinci dereceden bir elemandır ve mevcut kontrol teorisi altında hem kararlılık hem de izleme için ayarlanabilir. Bu nedenle gelişmiş gerginlik sistemleri webi doğrudan servo motorlarla tahrik eder.

Bobin Boyunca Hız Kaybının Telafi Edilmesi

Mekanik senkronizasyon hızını üç faktör düşürür: bobin genişliği boyunca uygulanan baskı basıncı, alt tabakanın kılavuz merdanelere temas ettiği yerdeki sürtünme ve sert merdane yataklarından gelen direnç. Her renk istasyonundaki kauçuk merdaneden gelen baskı basıncı baskın etkendir ve tüm baskı yöntemleri arasında en yüksek basıncı transfer sırasında tifdruk uygular. Merdane sertliği ve basıncı alt tabakaya göre eşleştirilir. Film genellikle 900 kg/m birim basınçta 65 ila 70 Shore sertliğinde merdane kullanır. Kağıt 1800 kg/m'de 70 ila 80 Shore kullanır. Mukavva 4500 kg/m'de 80 ila 90 Shore kullanır. Daha yüksek basınç altında daha yumuşak merdane daha büyük hız kaybına yol açar.

Geleneksel çözüm, her istasyondaki baskı merdanesinin çapını büyütmektir. Çizgisel hız 2πrn'ye eşit olduğundan, bir baskı makinesi baskı merdanesi hızını ya dönüş hızı n'yi değiştirerek, ki servo tahrikli tifdruk makineleri bunu yapar, ya da merdane çapını değiştirerek düzeltebilir; yirmi yılı aşkın süredir kullanılan yöntem ikincisidir. 0,02 ila 0,03 mm, bazen 0,04 mm'lik çap artışları kesin hesaplamadan değil birikmiş deneyimden gelir. Alt tabakalar farklıdır, basınç genişlikleri farklıdır, dolayısıyla hız kaybı da farklıdır; bu da ideal telafi değerinin de farklı olması gerektiği anlamına gelir. Sabit bir artış en iyi ihtimalle bir yaklaşımdır.

Yerli baskı makinesi üreticileri servo tifdruk makinelerini geliştirdiğinde çap artışını bırakmayı bekliyordu; servo hız ayarının sapmayı önceden emebileceğini düşünüyorlardı. Baskı pratiği bunun tersini gösterdi. İstasyon başına servo hız kademelendirmesiyle bile çap artışını korumak, kaldırmaktan daha iyi registrasyon verdi. Servo sistemler bugün de senkronizasyon kaybını büyük ölçüde deneyimle telafi eder, gerçek bir hesaplanmış modelle değil.

Registrasyon Kararlı Gerginliğe Dayanır

Tifdruk baskı makinesinde registrasyon kontrolü ancak gerginlik kontrolü zaten kararlıysa çalışır. Önceki dört sorun büyük ölçüde çözüldüğünde hassas registrasyon mümkün olur. Registrasyon konusunda da yaygın bir yanlış anlama vardır. Servo makinelerde insanlar saniyede milyonlarca sayımlık enkoder çözünürlüğüne işaret edip registrasyonun garanti olduğunu varsayar. Pratikte bilgisayar registrasyon markasının kendisini izlemez. Markanın hareket eğilimini izler; tıpkı bir nişancının kuşun şu an durduğu yere nişan almak yerine hareketli hedefi önlemesi gibi. Eğilim, registrasyonun ön koşuludur. Basılı markanın bobin boyunca nasıl hareket ettiğinin kontrolünü kaybederseniz, dört milyon sayımlık bir enkoder bile hatayı tolerans içinde tutamaz.

Bobin Deformasyonu

Servo tahrikler çalışma sırasındaki hız kaybını telafi edebilir, ancak alt tabakanın kendi deformasyonu için hâlâ güvenilir bir düzeltme yoktur. Aynı kalınlık ve genişlikteki filmler polimer türüne göre farklı davranır. Aynı film 20 µm ve 40 µm kalınlıkta, aynı kurutma koşullarında farklı deforme olur. Yüzde 5 nemdeki kağıt ile yüzde 8 nemdeki kağıt, aynı cins ve kalınlıkta olsa da farklı deformasyon değerleri verir. Bu farkları ele almak, matematiksel bir model kurup registrasyon denetleyicisine yüklemek anlamına gelir. Bu adım olmadan bir tifdruk baskı makinesi registrasyonu ancak PET film gibi daha kalın, boyutsal olarak daha kararlı alt tabakalar kullanarak koruyabilir. Atölyede operatörler renk kaydığında veya registrasyon hatası yükseldiğinde sık sık baskıyı ya da alt tabakayı suçlar, sonra işaret edecek somut bir şey bulamaz. Deformasyon telafisindeki bu boşluk genellikle gerçek nedendir.