Ultraviyole lak, ofset işlerine parlaklık ve koruma kazandırmanın hızlı bir yoludur, ancak sonuç, altındaki mürekkep, astar ve kürleme ünitesi arasındaki ilişkiye bağlıdır. Her tabakanın hattan düzgün bir parlaklıkla mı yoksa donuk lekeler, zayıf yapışma ve sıçramayla mı ayrıldığına birkaç değişken karar verir.
Lak tabakaya nasıl ulaşır
Hazneli rakle sistemi düzgün bir film tabakası serer. Rakle, aniloks hücresini kapatır ve silindir dönerken lak miktarını ayarlar, böylece ıslak film baskı makinesinin genişliği boyunca tutarlı kalır. Aniloks silindirleri taşıma kapasitesine göre sınıflandırılır ve yaygın aralık metrekare başına yaklaşık 6 ila 30 santimetreküp arasındadır. Bu nominal hacmin yalnızca bir kısmı alt tabakaya ulaşır. Pratikte ıslak lakın yaklaşık yüzde 25 ila 35'i yüzeye aktarılır. Farklı gravür desenleri, bir ünitenin farklı işler için farklı miktarlar vermesini sağlar ve sabit sıcaklıkta tutulan, eşleşen bir pompayla beslenen kararlı bir sirkülasyon beslemesi filmi tekrarlanabilir kılar.
Parlaklığı yansıyan ışıkla okumak
Parlaklık, yansıyan ışık ölçer ile ölçülür. Ayna yüzeyi seçilen açıda ışığın yüzde 100'ünü geri yansıtırken, laklı bir tabaka bunun yalnızca bir kısmını geri yansıtır. Pigment ışığı yüzeyin altında saçtığı için ölçüm açısı değerlendirilen bitişe uygun olmalıdır, aksi halde okumalar sapar. İnsan gözü parlaklığa siyah bir arka plan üzerinde en güçlü tepkiyi verir, bu nedenle koyu ve mürekkep yoğun bir alan genellikle lak kusurlarını açık bir alandan önce gösterir.
Çizilmeye dayanıklılık ve yapışma mukavemeti
Mürekkep ve lak birbirine bağlı kalmalıdır. Müşteriler bunu genellikle tabakayı tırnakla çizerek veya bantla bastırarak değerlendirir. Bu testler özneldir, ölçülebilir bir değer üretmez ve yine de kaba bir referans olarak hizmet eder. Daha güvenilir bir kontrol, baskıdan birkaç gün sonra bekler, çünkü taze mürekkep kürlenmeye devam eder ve mürekkep ile lak arasında birikerek bağı koparabilecek buhar salar. Bir beze aseton, UV kürlemesini test etmenin pratik bir yoludur: yetersiz kürlenmiş film yumuşar ve çözünür. FOGRA, soyulma ve bloklanma direncini kontrol etmek için ekipman önerir ve DIN 16524 ile DIN 16525 basılı malzemelerin test edilmesi için standart yöntemleri tanımlar.
Alt tabaka üst sınırı belirler
Temel malzeme, makinenin kendi lakını uygulama şekli ve her ikisinin tutarlılığı, lak ünitesi kadar önemlidir. Geri dönüştürülmüş kartonlar ve saf elyaftan yapılan kartonlar aynı ayarlar altında farklı davranır ve yüzeyi düzgün olmayan bir sınıf, aniloks ne kadar iyi ayarlanmış olursa olsun düzgün olmayan parlaklık gösterir. Rakle, hava fırçası, hava bıçağı veya film presi ile uygulanan iki veya üç makine lak geçişi yüzeyin ne kadar pürüzsüz hale geldiğini değiştirir ve daha sert bir laklama aracı daha pürüzsüz ve daha parlak bir tabaka bırakma eğilimindedir. Parlaklığı yalnızca su ve yağ emiliminden tahmin etmek güvenilir değildir. Sınıflar arasında alt tabaka nihai sonucun büyük bir payını oluşturabilir ve cömert bir lak hacmi bile kartonlar arasındaki farkları yalnızca kısmen dengeler.
Altındaki mürekkebin önemi
Mürekkep, kaplamaya iki şekilde engel olabilir. Baskılı alanların üzerine uygulanan dispersiyon astar, kağıdın suyunu emmesini gerektirir ve mürekkebin suyu itmesi bunu engelleyebilir. Mürekkep ile kaplamanın ne kadar karıştığı, viskozitelerine bağlıdır. Yeni basılmış mürekkep, kürlenmiş UV katmanın altında kurumaya devam eder ve oksidasyon sırasında açığa çıkan gazlar filmi bozabilir, parlaklığı düşürebilir ve yapışmayı zayıflatabilir. Hızlı emen mürekkepler yardımcı olur, ancak çok hızlı mürekkepler sonraki ünitelerde blanket üzerinde ayrışarak beneklenmeye yol açabilir. Nemlendirme suyunu en aza indirmek, blanket üzerinde mürekkep birikmesini azaltır ve bu riski düşürür; seçilen mürekkep ayrıca istifin ters yüzeyde sürtünmeye ne kadar dayanıklı olduğunu da etkiler.
Astar katmanı
Sıradan ofset mürekkep üzerine UV lak genellikle bir dispersiyon astar üzerine uygulanır. Konvansiyonel ofset mürekkep ile UV lak kimyasal olarak uyumlu değildir, bu nedenle astar köprü görevi görür ve yaş üstü yaş bir baskı makinesinde saniyeler içinde uygulanıp kuruması gerekir. Su bazlı bir dispersiyon yaklaşık yüzde 40 ila 45 katı madde içerir ve viskozitesi suyla ayarlanabilir. Kağıda temas ettiğinde suyun büyük bir kısmı alt tabaka tarafından emilir veya buharlaşır, ancak bundan sonra polimer sıkı bir film halinde bağlanır. Ulaşılabilir kuruma hızı, emilme, üst baskı davranışı, viskozite, parlaklık ve yapışma tamamen ana malzemeye ve katkı maddelerine bağlıdır. Yoğun mürekkep kaplamasında astar en çok önem kazanır: 13 santimetreküplük aniloks silindiri 18 santimetreküplük bir silindirle değiştirmek daha pürüzsüz bir UV katman ve daha yüksek parlaklık verir, yumuşak bir astar ise yüzde 200 dolu alanda ciddi şekilde bozulabilir.
UV lak ne yapar
Ofset UV lakların çoğu kimyasal reaksiyonla kürlenir. Bir bağlayıcı, reaktif seyrelticiler ve foto başlatıcılar içerirler. UV ışığı altında foto başlatıcılar, akrilat polimerizasyonunu çapraz bağlı bir ağa yönlendiren reaktif gruplar açığa çıkarır ve oksijen bu reaksiyona müdahale eder. Katyonik sistemler daha yavaş ama daha tam kürlenir ve gıda ambalajında sıklıkla kullanılır çünkü içten kürlenir ve az koku taşır. Lak hacmini artırmak parlaklığı yükseltir, ancak astar hacmini artırmak kadar verimli değildir; metrekare başına 20'den 30 santimetreküpe çıkmak, her mürekkep kaplamasında en az on puan parlaklık ekler. Aşırı lak, viskozitesi nedeniyle eşit şekilde uygulanması zor hale gelir ve yaklaşık 40 santigrat dereceye ısıtmak akışı ve parlaklığı iyileştirir. Aniloks geometrisi ve ekran sayısı da önemlidir ve köpüksüz bir film şarttır, çünkü hücreler dolarken içlerinde küçük kabarcıklar oluşur. Bir köpük giderici ve iyi eşleşmiş bir sirkülasyon sistemi, laktaki aşırı çalkalanmayı önler.
Kuruma sonucu belirler
Renk ve parlaklık saniyeler içinde elde edilir ve kuruma yöntemi buna ayak uydurmalıdır. Daha yüksek baskı hızları tam kürlenmeyi zorlaştırır ve kürlenmeyen kısım teslim istifinde tabakalar arasında reaksiyona girebilir; bu kusur sıçrama olarak görülür. UV laklı işler bir gün veya daha fazla değişmeye devam edebilir, bu nedenle yüzey, sonraki tabakanın iz bırakamayacağı kadar sert olmalıdır. UV ünitesi bu enerjiyi sağlar, ancak kürlenme istifi de ısıtır ve enerji yanlış noktada uygulanırsa bloklanmaya yol açabilir. Kızılötesi lambalar, soğutulmuş ve sıcak hava ile emiş yardımcı olur ve iki lak ünitesi arasında uzatılmış bir kuruma bölümü faydalıdır. UV çıkışı baskı hızını doğrusal olmayan bir şekilde izlemelidir, kızılötesi çıkış ise doğrusal olarak izler. Konvansiyonel mürekkep üzerinde parlaklık, kaplama ne olursa olsun hız arttıkça düşme eğilimindedir ve mürekkep, lak ve kuruma ayarlarını eşleştirmek bu kaybı küçük tutmanın yoludur.