Druk atramentowy wielkoformatowy i druk atramentowy fotograficzny stawiają plikowi obrazu różne wymagania. Poniższe uwagi obejmują praktyczne punkty istotne przed przekazaniem pliku do realizacji: rozmiar planszy, rozdzielczość, tryb koloru, budowę czerni i format zapisu.
Dopasuj grafikę do gotowej planszy
W druku atramentowym wielkoformatowym rozmiar obrazu równa się gotowemu rozmiarowi ekspozycji. Inaczej niż w druku offsetowym spad nie jest wymagany. Zakłady realizujące druk zwykle zostawiają biały margines wokół zadrukowanej planszy, często około 10 cm wokół czystego obszaru obrazu, a ilość marginesu na oczka można ustalić z zakładem. Ponieważ cena liczona jest za metr kwadratowy, wystarczy podać wymiary w centymetrach.
Rozdzielczość zależy od urządzenia wyjściowego
Obrazy wielkoformatowe bywają ogromne, a nadanie im rozdzielczości na poziomie offsetu niepotrzebnie obciążałoby komputer. Nie ma też jednego stałego standardu. Poniższe wartości pokazują rozdzielczości, których używałem przy różnych rozmiarach plansz:
- Obszar obrazu 180 m² i więcej: 11,25 dpi
- Obszar obrazu od 30 do 180 m²: 22,5 dpi
- Obszar obrazu od 1 do 30 m²: 45 dpi
Większość maszyn wielkoformatowych jest ustawiona na wyjście 11,25 dpi, 22,5 dpi lub 45 dpi, więc dopasowanie tej rozdzielczości przyspiesza obsługę pliku. Druk atramentowy fotograficzny zwykle wymaga 72 dpi. Jeśli grafika jest bardzo duża, na przykład plik Photoshopa w rozmiarze rzeczywistym przekracza 400 MB, rozdzielczość można obniżyć, aby zmieścić plik w tym limicie.
Tryb koloru: CMYK dla banerów, dowolny dla odbitek fotograficznych
Druk atramentowy wielkoformatowy stosuje wyłącznie CMYK; RGB nie jest akceptowany. Maszyny są urządzeniami czterokolorowymi, a ich odwzorowanie kolorów różni się od farb drukarskich. Zbuduj plik według standardów druku, a zakład dostosuje planszę tak, aby odpowiadała odbitce próbnej. Druk atramentowy fotograficzny może używać CMYK lub RGB. Przy RGB głębokie czerwienie należy zdefiniować w wartościach CMYK, czyli M=100 i Y=100.
Czerń jest zawsze czernią mieszaną
Czerń jednoskładnikowa nie jest dopuszczalna w żadnym z procesów. Czerń musi zawierać składowe C, M i Y, tworząc czerń mieszaną. Czerń bogatą można zbudować jako C=50, M=50, Y=50 i K=100. Ma to największe znaczenie przy efektach stosowanych w Photoshopie: zamień te czarne obszary na czerń czterokolorową, inaczej w ciemnych partiach mogą pojawić się poziome pasy i zepsuć cały wynik.
Zapisuj plik bez kompresji
Przechowuj grafikę jako TIF i unikaj skompresowanych wariantów tego formatu.
Wybór liczby punktów
Liczba punktów zależy od zadania. Prace wielkoformatowe zwykle mieszczą się w okolicach 30 dpi, a prace fotograficzne w okolicach 72 dpi; obie wartości można obniżyć przy dużej planszy. Najniższa wartość, jakiej użyłem, to 10 dpi na planszy 300 m², a większe zadania można podzielić na kilka plików. Druk fotograficzny zwykle utrzymuje się na poziomie 50 dpi lub wyżej. Niska liczba punktów nie rozmywa obrazu; daje mocniejsze schodkowanie na krawędziach. Podniesienie liczby punktów i powiększenie obrazu daje natomiast miększy obraz z mniej widocznym schodkowaniem. W praktyce oba kierunki można stosować razem, więc dla każdego zadania trzeba ocenić równowagę.