Wydrukowany arkusz to widoczny koniec długiego łańcucha: przygotowanie pliku, wykonanie formy lub cylindra, mieszanie farby, ustawienie maszyny, suszenie i uszlachetnianie. Gdy klient, studio prepress i drukarnia omawiają to samo zlecenie, potrzebują jednego wspólnego odniesienia do określenia, co jest dopuszczalne. Standardy kontroli procesu dostarczają tego odniesienia. Ustalają mierzalne wartości dla gęstości optycznej pełnych kryć, przyrostu punktu, równowagi szarości, pasowania i podłoża oraz opisują, jak każdą wartość mierzyć.
Rodzina ISO 12647
Komitet Techniczny TC130 Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej opracowuje dokumenty obejmujące technologię druku. Jego dorobek dzieli się na kilka grup: terminologia, formaty wymiany danych prepress, kontrola procesu, przydatność farb i podłoży oraz ergonomia i bezpieczeństwo. Kontrola procesu ma największe znaczenie w codziennej produkcji, ponieważ określa wymagania techniczne i metody badań parametrów jakości, które decydują o akceptacji arkusza.
ISO 12647 jest uporządkowana według metod druku, a każda część definiuje minimalne wartości parametrów dla danego procesu:
- Część 1: parametry i pomiary
- Część 2: litografia offsetowa
- Część 3: offset zwojowy coldset na papierze gazetowym
- Część 4: druk wklęsły wydawniczy
- Część 5: sitodruk
- Część 6: fleksografia
- Część 7: druk cyfrowy i proofing
Seria opiera się na odrębnych normach dotyczących farb, papieru, pomiarów i warunków obserwacji, dzięki czemu odczyt gęstości oznacza to samo w dwóch różnych zakładach. W pracach eksportowych norma działa również jak paszport: zagraniczni nabywcy coraz częściej oczekują, że dostawca określi, według której części ISO 12647 będzie realizowane zlecenie, a wielu chińskich drukarzy buduje obecnie karty procesu wokół części 2, 6 i 7, wraz z ISO 2846 dla koloru farby, ISO 12646 dla monitorów do proofingu i ISO 10128 dla pomiarów i raportowania.
Normy DIN
Niemiecki Instytut Normalizacyjny DIN należy do CEN i ISO i bierze duży udział w ich pracach technicznych, prowadząc kilka sekretariatów. Około 90 procent jego norm jest opracowywanych z myślą o zastosowaniu międzynarodowym, a instytut publikuje coroczne zestawienie niemieckich i międzynarodowych przepisów technicznych. Katalog osiągnął 31 100 dokumentów, w tym 2500 wydanych tylko w 2000 roku.
W druku norma DIN 16604 z 1973 roku obejmuje formaty gazet i papierów, formaty słupów ogłoszeniowych i odstępy między kolumnami, a serie arkuszy A, używane codziennie, wywodzą się z tych prac. DIN 16537 z 1998 roku opisuje sposób pomiaru połysku zadrukowanej powierzchni. Wiele z tych dokumentów zostało później przyjętych przez ISO, dlatego niemieckie wydanie części offsetowej ukazuje się jako DIN ISO 12647-2.
Japan Color
Japan Color to system specyfikacji i certyfikacji opracowany przez Japan Printing Machinery Association, stworzony, aby skłonić krajowy przemysł do stosowania wspólnej praktyki. Jest zgodny z ISO i dostarcza wytycznych dla offsetu arkuszowego, papieru gazetowego i offsetu zwojowego, dostosowanych do lokalnego rynku. System definiuje standardowe farby, papier referencyjny, wartości pomiarowe dla pól pełnych, wzorce kolorów pełnych i cele reprodukcji barw. Ponieważ japońskie farby czterokolorowe mają określony zestaw odcieni CMYK, ISO odniosło się do nich przy porównywaniu zestawów farb z Europy i Stanów Zjednoczonych, a norma farb offsetowych ISO 2846-1 powstała na podstawie tego porównania.
PSO dla produkcji offsetowej
Process Standard Offset opracowała FOGRA w Monachium dla niemieckiego stowarzyszenia branży poligraficznej i mediów BVDM. Dokument opiera się na ISO 12647-2 i dodaje uzupełniające zasady, w tym priorytet półtonów, gdy odbitka cyfrowa i rzeczywisty podłożowy odcisk koloru prowadzą w różnych kierunkach. Powiązane dokumenty obejmują inne procesy, między innymi PSR dla wklęsłodruku rotacyjnego, PSN dla gazet i pacSpace dla wklęsłodruku opakowaniowego. Ich wspólnym celem jest nakład, który od pierwszego do ostatniego arkusza mieści się w tolerancji.
SWOP dla offsetu zwojowego
Specification for Web Offset Publications określa parametry prac offsetowych zwojowych. Przechodzi przez każdy etap procesu, od warunków obserwacji oryginału i odbitek próbnych po przygotowanie plików cyfrowych, materiały i proofing, i odnosi się jednocześnie do reklamodawców, dostawców przygotowania do druku, wydawców i drukarń. Tolerancje są aktualizowane wraz ze zmianami technologii, a każdy etap w drukarni jest mierzony i potwierdzany względem nich. Taka struktura pozwala operatorowi prowadzić proces narzędziami statystycznymi, zamiast oceniać kolor na oko.
SNAP dla papieru gazetowego
Specifications for Newsprint Advertising Production powstały, aby poprawić jakość druku gazetowego i dokładność przekazu informacji. Adresowane są do reklamodawców, agencji, wydawców, kierowników przygotowania do druku, dostawców materiałów, drukarń komercyjnych i drukarń gazetowych. Zakres obejmuje druk coldset na niepowlekanym papierze gazetowym z masy drzewnej, w tym maszyny offsetowe, wypukłe i fleksograficzne. Treść omawia podział odpowiedzialności, podsumowanie zlecenia z uwagami o procesie cyfrowym i wymaganiami materiałowymi oraz wytyczne dla przygotowania do druku i druku oparte na wartościach odniesienia z tolerancjami. Komitet powołuje się w całym dokumencie na ANSI i ISO.
G7 i GRACOL
GRACOL, General Requirements for Applications in Commercial Offset Lithography, jest prowadzony przez IDEAlliance w Stanach Zjednoczonych i dotyczy reprodukcji koloru na arkuszowych maszynach litograficznych. Opiera się na ISO 12647-2 i wychodzi od neutralnej szarej krzywej gęstości druku, a neutralna krzywa gęstości druku jest w centrum metody. G7, opublikowany w czerwcu 2006 roku, to aktualna wersja tej metody wdrożenia. G7 sam w sobie nie jest standardem. To zbiór danych produkcyjnych i procedur, który prowadzi operatorów, a jego pomiary służą do korekty krzywych płyt CTP lub wyjścia RIP naświetlarki, aby reprodukcja tonów i koloru poprawiała się na powtarzalnej podstawie.
Inne organizacje tworzą dokumenty dla węższych dziedzin, między innymi standardy druku obrazowego CGATS w Stanach Zjednoczonych, prace JMPA w Japonii i standard 3DAP w Australii. Każdy z nich istnieje po to, aby wynik był przewidywalny u różnych dostawców i w czasie.
O co powinien zapytać kupujący
Praktyczny krok jest krótki. W zapytaniu ofertowym podaj standard i jego część, poproś drukarnię o wartości pomierzone z nakładu i uzgodnij podłoże oraz warunki obserwacji przed wykonaniem płyt. Wtedy dwóch dostawców można porównać na tych samych zasadach, dodruk ma liczbę do porównania zamiast wrażenia, a spór o kolor ma dokument, który go rozstrzyga.