Większość problemów z czernią w druku powstaje w pliku projektowym, a nie na maszynie. Projektant wysyła stronę, która na ekranie wygląda poprawnie, drukarz pobiera arkusz i nagle czarny tekst ma kolorową obwódkę albo duże czarne pole wygląda na wyblakłe. Poprawki są proste, ale trzeba je wprowadzić przed eksportem pliku.
Czerń pojedyncza i nadruk
Czerń pojedyncza (tylko K100) to standardowe ustawienie dla czarnego tekstu. Gdy taki tekst leży na jasnym tle, nadruk jest zwykle najbezpieczniejszą opcją: czarna forma drukuje na tym, co jest pod spodem, zamiast wycinać tło. Włączaj go dla małego czarnego pisma i cienkich linii. Jeśli tekst jest wycięty z ciemnego tła albo leży na zdjęciu, nie stosuj nadruku, bo pismo zniknie w obrazie.
Nadruk pomaga tylko wtedy, gdy cały plik jest spójny. Wielu projektantów włącza go w dokumencie układu i zapomina, że umieszczone obrazy oraz eksporty PDF mogą mieć własne ustawienia. Poproś drukarza o sprawdzenie podglądu separacji przed naświetleniem form.
Czerń złożona na dużych pełnych powierzchniach
Duża pełna czerń złożona tylko z K100 często drukuje się płasko i lekko brązowo, a na niej widać rysy i nierównomierne krycie farby. Drukarze zwykle zalecają mieszankę czerni złożonej. Częsta recepta to C20 M20 Y0 K100, która jest stabilna na maszynie i można ją nieco przyciemnić bez wpadania w niebieski.
Całkowite pokrycie farbą ma znaczenie tak samo jak recepta. Na papierze powlekanym utrzymuj sumę czterech kolorów na poziomie 300 procent lub niżej. Powyżej tego arkusze mogą nie wysychać, farba może odbijać się na następny arkusz, a ciemne pola mogą się plamić. Mieszanka C20 M20 Y0 K100 daje 140 procent sumy, co zostawia maszynie duży zapas i nadal czyta się jako głęboka czerń.
Małe pismo, cienkie kontury i używane oprogramowanie
Mały tekst z drobnymi konturami to miejsce, gdzie pliki rastrowe zawodzą. Jeśli pismo 6 pt jest umieszczone w Photoshopie i wyjściowe w 300 dpi, krawędzie tracą ostrość, a światła liter zaczynają się zalewać. Mały tekst składaj bezpośrednio w Illustratorze, InDesignie lub CorelDRAW, żeby pozostał wektorowy. Duże pismo ekspozycyjne z efektami może zostać w pliku rastrowym, jeśli rozdzielczość jest wystarczająca, ale zwykły tekst ciągły nie powinien.
Tekst zamieniony na krzywe też ograniczaj do minimum. Po konwersji liter na krzywe znika hinting, a cienkie kreski mogą wydrukować się jaśniej niż oczekiwano.
Wielkości tekstu ciągłego w czasopismach
Dla tekstu ciągłego w czasopiśmie 7 do 9 pt to praktyczny zakres na papierze powlekanym. Poniżej 7 pt kroje szeryfowe z cienkimi włoskami zaczynają się rozpadać, zwłaszcza gdy tekst jest czernią czterokolorową, a nie tylko K. Wydrukuj arkusz próbny od 1 pt do 100 pt w rzeczywistej wielkości i porównaj go z docelowym papierem. Podgląd na ekranie w 100 procentach nie pokaże, jak litery trzymają się na papierze.
Kontrole przed eksportem
- Czarny tekst ustawiony tylko na K100, z nadrukiem włączonym tam, gdzie trzeba
- Duże czarne pola zbudowane z czerni złożonej i sumą farby poniżej 300 procent
- Małe pismo pozostawione jako żywy tekst wektorowy, nie warstwy rastrowe
- Czcionki osadzone lub zamienione na krzywe po ostatniej korekcie
Zapisz te kontrole jako profil preflight. Następne zlecenie zajmie kilka minut na przegląd, a nie dodruk na poprawki.