Cienki papier zachowuje się inaczej niż podłoża o gramaturze od 100 do 350 g/m², z którymi większość drukarni offsetowych pracuje na co dzień. Arkusze wyginają się pod głowicami ssącymi, podnoszą się na wykładaniu i wypadają z pasowania przy prędkościach, które dla kartonu są normalne. Maszyna rzadko potrzebuje nowych części, żeby poradzić sobie z cienkim podłożem. Potrzebuje podawania, stosu i pomieszczenia ustawionych pod papier, a nie pod zlecenie, które szło wcześniej.
Poniższe regulacje pochodzą z pracy arkuszowej na cienkim podłożu offsetowym, zwykle w zakresie od 40 do 70 g/m², i każda z nich kosztuje minuty, nie pieniądze.
Wyrównaj stos równomiernie
Cienkiego papieru nie da się wyrównać tak, jak wyrównuje się grube podłoże. Stos trzeba obrobić równomiernie i zostawić płaski, a wyrównane sekcje ustawić blisko siebie i w równych odstępach. Nierówne wyrównanie ujawnia się później jako zagniecenia arkuszy i stos, który nie układa się prosto w podawaniu.
Gdy zlecenie czeka już przy maszynie, wyrównuj tylko krawędź spływu. Krawędź chwytną zostaw płaską i nietkniętą, żeby głowice ssące mogły czysto podnieść górny arkusz. Płaska krawędź chwytna utrzymuje równy rytm podawania od pierwszego odbicia.
Zmniejsz nacisk w podawaniu
Ustaw stopki dociskowe niżej niż przy grubym podłożu, około 5 mm zwykle wystarcza, żeby przytrzymać stos bez ciągnięcia górnych arkuszy. Cofnij koła podające, aż będą tylko toczyć się po przechodzącym arkuszu. Nadmierny nacisk kół dociska arkusz do taśmy, zwiększa opór i zapoczątkowuje podwijanie, które później kończy się zatarciem lub utratą pasowania.
Utrzymuj krawędź chwytną wolną od pyłu
Cienkie arkusze sypią pył i cząstki powłoki przy krawędzi chwytnej, dokładnie tam, gdzie czujniki optyczne odczytują arkusz. W maszynach z czułą detekcją, między innymi KBA i Komori, ten film pyłowy powoduje fałszywe zatrzymania na podwójny arkusz i wyłączenia, które wyglądają na nieuzasadnione. Przetrzyj ten obszar raz na zmianę. Czujnik pracuje tu ciężej niż przy kartonie, więc zabrudzona soczewka kosztuje więcej czasu produkcji.
Dopasuj pomieszczenie do składu papieru
Przed rozpoczęciem nakładu zrównaj temperaturę i wilgotność w hali z warunkami w składzie papieru. Cienkie arkusze szybko chłoną wilgoć, a skutkiem są faliste krawędzie, skurcz na szerokości arkusza i pasowanie, które przesuwa się w miarę opadania stosu. Klimatyzacja lub nawilżacz to czyste rozwiązanie. Bez jednego i drugiego zraszanie podłogi i przewietrzanie papieru przez kilka godzin poprawi podawanie i druk.
Prowadź maszynę nieco szybciej
Cienki papier często idzie lepiej przy nieco wyższej prędkości. Wykładanie i podawanie wchodzą w płynniejszy rytm, a arkusz krócej wisi między chwytakami, gdzie może się zapadać lub trzepotać. Jako orientacyjną zasadę przyjmij, że maszyna o wydajności 10 000 arkuszy na godzinę prowadzi cienkie podłoże z prędkością około 6 500 arkuszy na godzinę. Na maszynie 15 000 arkuszy na godzinę rozsądne ustawienie to 9 500. Wyraźnie powyżej tego stos zaczyna podskakiwać.
Sprawdź pasowanie wcześnie
Wyciągnij arkusz po pierwszych kilkuset odbiciach i sprawdź pasowanie we wszystkich czterech narożnikach, nie tylko przy krawędzi prowadzącej. Cienkie podłoże rozciąga się i przesuwa w miarę rozgrzewania nakładu, a mała korekta na starcie kosztuje znacznie mniej niż dodruk. W miarę możliwości trzymaj tę samą partię papieru przez całe zlecenie, bo zmiana partii może zmienić zarówno grubość, jak i wilgotność.
Żaden z tych kroków nie wymaga wiele od operatora. Efekt bierze się z potraktowania cienkiego papieru jako osobnego materiału z własnymi ustawieniami i utrzymania tych ustawień przez cały nakład.