Tytuł artykułu: Uwagi techniczne dotyczące impozycji (przygotowanie do druku) Impozycja to rozmieszczanie poszczególnych stron lub etykiet na jednej formie drukowej. Głównym celem jest takie ułożenie, które usprawnia obróbkę po druku, zwłaszcza w publikacjach zszywanych, i zapewnia właściwą kolejność stron po drukowaniu, składaniu i obcinaniu.

Przed przystąpieniem do wykonywania form drukowych trzeba potwierdzić następujące czynniki:

1. Kluczowe punkty kontrolne w przygotowaniu do druku

  • Rodzaj zlecenia: ustalić, czy druk jest jednostronny czy dwustronny oraz czy chodzi o luźne arkusze, ulotki czy wielostronicowe składki.
  • Metoda oprawy: to najważniejszy czynnik wpływający na układ impozycji.
    • Oprawa zszywkowa: strony są wkładane jedna w drugą i zszywane przez zgięcie.
    • Oprawa klejona: składki są układane jedna na drugiej i klejone na grzbiecie.
    • Szycie nićmi: sekcje są zszywane nićmi (typowe dla wysokiej jakości książek).
    • Oprawa twarda: wymaga dodatkowych marginesów na zawinięcie i oklejenie.
  • Orientacja strony:
    • Pionowa: wysokość jest większa niż szerokość.
    • Pozioma: szerokość jest większa niż wysokość.
  • Składki: duży arkusz złożony do formatu po obcięciu nazywa się składką. Impozycja musi uwzględniać kolejność składania oraz „pełzanie” (przesuwanie się wewnętrznych stron na zewnątrz).
DRUK ARKUSZOWY (lub DRUK DWUSTRONNY)

2. Typowe metody druku (style impozycji)

① Jednostronnie
Drukuje się tylko jedną stronę arkusza. Stosuje się to zwykle do plakatów, opakowań lub etykiet.

② Arkuszowo / przód i tył
Przód i tył wymagają dwóch różnych form drukowych. Po wydrukowaniu pierwszej strony papier odwraca się i drukuje drugą stronę z innego zestawu form.

③ Praca i obrót
To najczęstsza metoda „samoodwracalna”. Układ przodu i tyłu jest umieszczony na tej samej formie drukowej.
  • Przebieg: arkusz jest drukowany z jednej strony, odwracany poziomo (z zachowaniem tego samego chwytu) i ponownie drukowany z drugiej strony.
  • Efekt: po przecięciu arkusza na pół otrzymuje się dwa identyczne, gotowe egzemplarze. To wydajne rozwiązanie, które obniża koszty wykonywania form.
④ Praca i przewrót
Podobnie jak praca i obrót, obie strony są na jednej formie, ale arkusz odwraca się pionowo (od główki do stopki).
Sprostowanie i aktualizacja: we współczesnym druku wysokonakładowym ta metoda jest rzadko stosowana, ponieważ strona odwrotna wymaga innego chwytu. Jeśli papier nie jest idealnie prostokątny, a maszyna wyjątkowo precyzyjna, często dochodzi do błędów pasowania (przesunięcia). Z reguły unika się jej na rzecz pracy i obrotu.

3. Poprawki i uściślenia branżowe

  • Aktualizacja terminologii: we współczesnym cyfrowym przygotowaniu do druku „oprawa drutowa” jest obecnie powszechnie nazywana oprawą zszywkową.
  • Spad i obcinanie: w impozycji zawsze należy uwzględnić co najmniej 3 mm spadu, aby po obcięciu nie powstały białe krawędzie.
  • Kompensacja pełzania: w grubych publikacjach zszywkowych marginesy wewnętrzne trzeba podczas impozycji skorygować (zmniejszyć), aby uwzględnić grubość papieru wypychającego wewnętrzne strony na zewnątrz.
  • Paski kontrolne i znaczniki: paski kolorów, znaczniki pasowania i znaczniki zgięcia muszą znajdować się poza obszarem obcinania, ale w obrębie arkusza.