Pytanie, które projektanci zadają najczęściej

Projektant składa katalog w Photoshopie, rozmieszczając obrazy i tekst na stronach A4 o wymiarach 21 x 29,7 cm. Plik ma ustawiony tryb CMYK, 8 bitów na kanał, 300 dpi i profil Japan Color 2001 Coated. Drukarnia prosi następnie o separacje filmowe. Czy takie ustawienie spełnia wymagania druku komercyjnego i w jakim formacie należy dostarczyć plik?

Wachlarz wzorników kolorów z polami kontrolnymi CMY i wydrukowanymi wartościami procentowymi

Co dokładnie oznacza CMYK 8-bitowy

CMYK 8-bitowy opisuje głębię bitową każdego kanału, a nie całego pliku. Cyan, magenta, yellow i black są zapisywane osobno, a każdy kanał niesie 8 bitów informacji tonalnej, co daje 256 stopni na kolor. Cztery kanały razem tworzą dokument pełnokolorowy. Gdy zlecenie jest rozdzielane do druku offsetowego, każdy z tych kanałów staje się osobnym filmem: jeden dla cyjanu, jeden dla magenty, jeden dla żółtego i jeden dla czarnego.

Separacje filmowe we współczesnych procesach

Film był kiedyś standardowym nośnikiem przenoszącym obraz na formę drukującą. Forma faktycznie przenosi farbę na papier, a forma metalowa jest naświetlana przez film, zanim trafi na maszynę. Wiele drukarni zastąpiło film naświetlaniem form bezpośrednio z pliku cyfrowego (computer to plate). Starsza droga z filmem nadal występuje w niektórych zakładach, dlatego drukarnia może prosić o separacje, nawet gdy formy wykonuje cyfrowo.

Jaki format pliku dostarczyć

PSD zachowuje warstwy i edytowalny tekst, co jest wygodne, gdy drukarnia ma poprawiać układ. TIFF jest bezpieczniejszym wyborem dla pliku spłaszczonego i gotowego do produkcji. Zapisuje dane obrazu bez kompresji stratnej, która niszczy drobne detale, i przechowuje kanały CMYK dokładnie w takiej postaci, w jakiej zostały zbudowane. JPEG nie jest formatem do druku. Jego kompresja jest przeznaczona do publikacji w sieci i oglądania na ekranie, gdzie mały rozmiar pliku liczy się bardziej niż wierność tonalna. Skompresowanie obrazu CMYK do JPEG może wprowadzić widoczne artefakty w gradientach i drobnym tekście.

Sprawdzenie rozdzielczości i profilu kolorów

300 dpi w docelowym rozmiarze to zwykle wymagany poziom dla obrazów oglądanych z bliska, takich jak zdjęcia w katalogu czy broszurze. Niższe wartości dają miękkie krawędzie i pikselizację na maszynie. Profil kolorów ma równie duże znaczenie jak rozdzielczość. Profil dla papieru powlekanego zakłada, że farba będzie leżeć na gładkiej, zamkniętej powierzchni, więc limity farby i kompensacja przyrostu punktu różnią się od profilu dla papieru niepowlekanego. Dopasowanie profilu do rzeczywistego papieru pozwala uniknąć niespodzianek na maszynie.

Krótka lista kontrolna przed przekazaniem pliku

Sprawdź, czy dokument jest w CMYK, a nie w RGB. Utrzymaj zdjęcia w 300 dpi w rozmiarze, w jakim są umieszczone. Osadź lub dostarcz profil, którego oczekuje drukarnia. Przekaż TIFF lub PSD zamiast JPEG. Zostaw spad i trzymaj ważne treści z dala od krawędzi po obcięciu. Zapytaj drukarnię, czy chce film, czy naświetlanie bezpośrednie, bo ta odpowiedź decyduje o sposobie rozdzielenia pliku.