Utrzymanie spójnego koloru, gradacji i ostrości zlecenia drukowego jest trudniejsze, niż się wydaje. Ten sam plik może być drukowany na różnych maszynach, w różnych partiach i przez różnych operatorów na zmianie. Kontrola ręczna i ocena wzrokowa nie nadążają za tą rzeczywistością, bo oko ludzkie reaguje wolno, ocenia z ograniczoną precyzją i nie kompensuje dryfu procesu. System kontroli koloru w linii rozwiązuje te trzy ograniczenia jednocześnie.
Pomiar gęstości i sterowanie farbą
Drukarze od ponad dwóch dekad korzystają z technik pomiaru i sterowania, aby wiernie odtwarzać oryginał i utrzymać stabilny wynik. Pomiar gęstości i sterowanie farbą są w tym procesie kluczowe.
Gęstość odgrywa niezbędną rolę w kontroli koloru arkusza. Ponieważ gęstość optyczną warstwy farby na podłożu można zmierzyć optycznie, system kontroli koloru może zdecydować, czy dana strefa wymaga mniej czy więcej farby. Działając strefa po strefie według algorytmu sterowania, otwiera i zamyka strefy farbowe precyzyjnie, dzięki czemu farba trafia dokładnie tam, gdzie jest potrzebna, a arkusz ma zamówiony kolor.
Gęstość śledzi też grubość warstwy farby i oba parametry są ze sobą ściśle powiązane. W zakresie grubości warstwy farby typowym dla nadruku wielokolorowego, który może wynosić tysięczną część milimetra, zależność między gęstością a grubością warstwy farby pozostaje niemal liniowa. Dzięki temu gęstość dobrze nadaje się do pomiaru i sterowania grubością warstwy farby na arkuszu.
Co zmienia automatyczne sterowanie strefami farbowymi
Automatyczne sterowanie strefami farbowymi ułatwia pracę operatora. Zamiast ciągłej interwencji operator pobiera co jakiś czas arkusz kontrolny i sprawdza, czy zadrukowany kolor odpowiada zalecanym wartościom kontrolnym. Pomiar farby w trakcie nakładu przejmuje program sterujący, a ocena statystyczna rejestruje jakość dla całego nakładu. Utrzymanie właściwej grubości warstwy farby stabilizuje proces: po osiągnięciu zdefiniowanego wyniku kontrola gęstości podtrzymuje go bez większego wysiłku.
Pomiar kolorymetryczny w wymagających zleceniach
Druk opakowań stawia wysokie wymagania co do barwy wyrobu. Wymagania klienta lub produktu często oznaczają konieczność pomiaru dużych pełnych kolorów dodatkowych. Sama gęstość nie potwierdza, jak dokładna jest farba; nie powie na przykład, czy odcień jest prawidłowy. Ponieważ podłoża różnią się grubością, nasiąkliwością i barwą pozorną, ta sama ilość farby daje na każdym z nich inny efekt wizualny. System pomiaru kolorymetrycznego naśladuje wrażenie wzrokowe oka ludzkiego i ocenia arkusz obiektywnie.
Przemysł poligraficzny od lat stosuje metody kolorymetryczne do oceny jakości druku. Podejście to zwykle łączy się ze standaryzacją i zarządzaniem kolorem na każdym etapie cyfrowego procesu produkcyjnego. Analiza kolorymetryczna pewniej określa końcowy wynik koloru, zwłaszcza w przypadku kolorów dodatkowych, co czyni ją szczególnie przydatną w złożonym druku, takim jak opakowania.
Połączenie obu metod
Dodanie pomiaru kolorymetrycznego do pomiaru gęstości to rozwiązanie optymalne. Zachowuje wysoką precyzję pomiaru i sterowania wynikającą z gęstości farby, a niezależna technika pomiarowa mierzy spektralnie pola koloru pod tą samą głowicą pomiarową. Efektem jest system wiążący wartości kolorymetryczne z procesem sterowania gęstością.
System kontroli koloru w linii łączy więc pomiar gęstości, pomiar kolorymetryczny i sterowanie podawaniem farby w jedną pętlę. Kontrola i korekta odbywają się w czasie rzeczywistym na pracującej maszynie, zamykając pętlę sterowania. Wydajność druku rośnie, straty maleją, proces przebiega sprawnie, a jakość druku pozostaje stabilna.