Problemy w druku litograficznym są często skutkiem wzajemnych oddziaływań, wynikających z niedopasowania papieru, farby, maszyny i czynników operacyjnych. Regulacja maszyny może dać tymczasowe rozwiązanie, a problem wraca później albo ujawnia się jako pozornie inny.
Nawet gdy farba nie jest główną przyczyną, modyfikacja farby jest często praktyczniejsza niż zmiana papieru lub formy drukowanej. Na przykład zrywanie na papierze o granicznej przydatności, spowodowane nieprawidłową grubością warstwy farby, rozwiązuje się zwykle przez zmiękczenie farby, a nie przez wymianę podłoża lub zmniejszenie krycia.
Większość problemów związanych z farbą wynika zwykle z dwóch czynników: (1) farby niezgodnej z papierem oraz (2) nadmiernej kwasowości lub zwilżania. Te warunki niszczą lub osłabiają środek suszący farby, a nadmierna kwasowość może prowadzić do zabarwiania i zatykania formy.
Farba pojawiająca się na obszarze niedrukowym obejmuje różne zjawiska, z których część łatwo pomylić (patrz rysunek 5-15).
Przyrost punktu, smużenie i dublowanie zwiększają zadrukowaną powierzchnię na papierze i zmieniają kolor w druku wielobarwnym. Poza przyrostem punktu od nadmiaru farby lub zbyt miękkiej farby nie klasyfikuje się ich zwykle jako problemów z farbą.
Podbieranie, zabarwianie, tonowanie i zatykanie to problemy farby, formy i zwilżania, często usuwalne na maszynie. Podbieranie, czyli zasychanie, opisuje farbę na obszarze niedrukowym wskutek niedostatecznego zwilżenia formy lub zbyt grubej warstwy farby w stosunku do poziomu zwilżania. Zabarwianie lub tonowanie wynika z farby zemulgowanej w roztworze zwilżającym, a zatykanie to trwały obraz, zwykle plamy, na obszarze niedrukowym. Test mokrego kciuka pomaga je rozróżnić: operator zatrzymuje maszynę, przykłada zwilżony palec do obszaru niedrukowego formy i obserwuje zachowanie farby.
Zatykanie może mieć jednocześnie kilka źródeł, w tym farbę. Możliwe przyczyny to błona i jej obróbka, formy i ich obróbka, roztwór zwilżający, oświetlenie, regulacja maszyny, papier lub farba.
Farba może wywołać zatykanie z kilku powodów. Dodanie kwasu oleinowego do farby może powodować zatykanie formy. Niekontrolowane zmiany w obróbce pigmentu lub żywicy również mogą powodować problemy. Nieprawidłowe rozcieranie pozostawiające ziarna w farbie przyspiesza zużycie formy, prowadząc do zatykania i/lub zatykania formy.
Odkładanie w obszarach obrazowych to nagromadzenie pigmentu farby lub powłoki papieru na obciągu lub formie. Główną przyczyną jest krótkość farby wynikająca z emulgowania z wodą i rozcieńczenia pyłem papierowym, pigmentem lub innymi zanieczyszczeniami.
Farba zemulgowana staje się krótka. Farba źle roztarta lub ziarnista również ma skłonność do krótkości. Dodatek pigmentu lub pyłu z papieru pogłębia problem. Woda miesza się z farbą na wałkach formowych, a pył papierowy i zanieczyszczenia dochodzą na obciągu, gdzie odkładanie jest największe.
Obciąg odgrywa kluczową rolę w odkładaniu obok farby i papieru. Bardzo gładka powierzchnia obciągu tworzy ścisłe wiązanie z papierem, ściągając pył i pigment z jego powierzchni. Przejście na bardziej chropowaty obciąg może pomóc, ale dodatek środka przeciw odkładaniu (emulsji glikolu lub wosku) do roztworu zwilżającego również poprawia uwalnianie z obciągu i usuwa odkładanie. Te dodatki należy kupować u dostawców dla drukarni.
Odkładanie w obszarach niedrukowych, zwane pyleniem lub mlekowaniem, objawia się białymi plamkami gromadzącymi się na obszarach niedrukowych obciągu. Występuje, gdy powierzchnia papieru lub powłoka rozpuszcza się w roztworze zwilżającym, i nasila się w miarę przechodzenia arkusza przez maszynę (patrz rysunek 5-16).
Kłaczenie, czyli odrywanie kłaczków z powierzchni papieru niepowlekanego, jest na ogół problemem papieru, ale często można je ograniczyć przez modyfikację farby. Zmniejszenie lepności farby i zwiększenie przepływu roztworu zwilżającego to dwie skuteczne metody ograniczania kłaczenia.
Zmienność przenoszenia farby powoduje niespójność koloru w litografii. Przyczyny znacznie się różnią między przenoszeniem na mokrą farbę a na suchą farbę. Przenoszenie na mokro to zdolność mokrej warstwy farby do przyjęcia innej mokrej warstwy zadrukowanej na niej, a przenoszenie na sucho to zdolność suchej warstwy do przyjęcia warstwy mokrej.
Automatyzacja i sterowanie maszyną oparte na danych pomagają ograniczać tradycyjne oddziaływania farby z papierem. Utrzymujące się nastawienie na praktyki zrównoważone wpływa na rozwój farb i podłoży, aby zmniejszać wpływ na środowisko przy zachowaniu jakości druku.