Sitodruk na ciemnej tkaninie to inne zadanie niż sitodruk na białej lub jasnej tkaninie. Na jasnej koszulce farba leży na powierzchni materiału i zachowuje pełną jasność. Na ciemnej koszulce kolor tkaniny prześwituje przez półprzezroczystą farbę, więc nadruk wygląda mętnie i szaro. Wielu drukarzy odzieży z tego powodu po cichu unika ciemnych kolorów. Projekt, który na ekranie wyglądał mocno, schodzi z prasy wyblakły.
Sitodruk pozostaje powszechną metodą produkcji odzieży i plakatów, ponieważ nakłada grubą i trwałą farbę, ale problem ciemnej tkaniny jest realny. Rozwiązanie nie leży w samym druku. Leży w przygotowaniu do druku, a konkretnie w separacji kolorów. Standardowe podejście polega na wydrukowaniu najpierw białej podkładki, a następnie nadrukowaniu projektu kolorami dodatkowymi zamiast drukiem w czterech kolorach. To zmienia cały przebieg przygotowania plików i zaczyna się od oryginalnej grafiki.
Zacznij od właściwego oryginału
Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek separacji sprawdź rozmiar i rozdzielczość grafiki pod kątem wymagań drukarni. Następnie sprawdź model kolorów. Drukarnie zwykle proszą o pliki CMYK, ale do separacji potrzebny jest oryginał RGB. Po konwersji obrazu do CMYK duża część informacji o kolorze już znika, a konwersja z powrotem z CMYK nie daje materiału do pracy. Poproś zespół projektowy o nietknięty plik RGB.
Kolor bazowy grafiki też ma znaczenie. Tło grafiki powinno odpowiadać kolorowi tkaniny albo być do niego zbliżone. Jeśli grafika ma białe tło, a koszulka jest czarna, separacja będzie myląca. W typowym zleceniu na ciemną odzież tło grafiki jest czarne, zgodne z tkaniną.
Przygotuj płytę białej podkładki
Biała podkładka to podstawa nadruku na ciemnej tkaninie. Zduplikuj obraz, przekonwertuj kopię na skalę szarości i odwróć ją. Następnie dostosuj krzywe tak, aby biała płyta zachowała istotne szczegóły tonalne bez wprowadzania szumu. Celem jest płyta, która blokuje kolor tkaniny w miejscach, gdzie będzie leżała farba, dzięki czemu kolory nad nią pozostają czyste.
Zbuduj płyty kolorów dodatkowych
Następnie wybierz jeden dominujący kolor w grafice narzędziem zakresu kolorów. Zapisz zaznaczenie jako nowy kanał, odczytaj wartości RGB tego dominującego tonu i ustaw kolor nowego kanału na te same wartości. Ten kanał staje się pierwszym sitem koloru dodatkowego. Powtórz proces dla drugiego najsilniejszego koloru, a potem dla obszarów świateł i cieni. W panelu kanałów otrzymujesz kanały RGB plus cztery dodatkowe kanały separacji.
Liczba potrzebnych kolorów dodatkowych zależy od grafiki. Proste, płaskie projekty mogą wymagać tylko dwóch lub trzech. Obrazy ze szczegółami i płynnymi przejściami tonalnymi wymagają ich więcej. Każde dodatkowe sito wydłuża przygotowanie i zwiększa koszt, więc prostsze projekty są tańsze w druku na ciemnej tkaninie.
Sprawdź odbitkę próbną przed naświetleniem filmu
Przed naświetleniem jakiegokolwiek filmu wykonaj odbitkę próbną na ekranie. Ustaw jeden kanał na kolor tkaniny, w tym przypadku czarny, i wklej do niego białą płytę. Włącz wszystkie kanały, a zobaczysz przybliżenie finalnego nadruku. Jeśli wynik wygląda źle, wybierz inne kolory dodatkowe i zbuduj płyty od nowa. W nowoczesnym oprogramowaniu możesz też dostroić poszczególne kanały.
Co sprawdzić przed wysłaniem plików
Dwie rzeczy decydują o tym, czy gotowy nadruk będzie wyglądał dobrze. Po pierwsze, drukarnia musi być w stanie wymieszać każdy podany kolor dodatkowy. Jeśli separacja wymaga koloru, którego zakład nie potrafi wymieszać, końcowy wynik się rozjedzie. Po drugie, jakość separacji nadal zależy od doświadczenia. Osoba wybierająca tony i ustawiająca poziomy tolerancji wykonuje pracę, której oprogramowanie nie zautomatyzuje w pełni. Zapytaj drukarnię, ile sit wymaga projekt, i potwierdź kolory dodatkowe przed produkcją.
Druk na ciemnej tkaninie nagradza przygotowanie. Dostarcz czysty oryginał RGB, poznaj liczbę sit i sprawdź separację odbitką próbną, zanim ruszy prasa. Efektem jest nadruk, który zachowuje jasność projektu, zamiast tracić ją na rzecz tkaniny.