Jeśli kiedykolwiek zamawiałeś naklejki lub etykiety produktowe na wymiar, być może zauważyłeś, że rolka materiału etykietowego nigdy nie jest jednym kawałkiem. Odrywając etykietę wykrojoną od podkładu, rozdzielasz dwie warstwy. Typowa konstrukcja etykiety samoprzylepnej zawiera siedem odrębnych warstw, z których każda pełni określoną funkcję. Zrozumienie ich ułatwia dobór materiału do produktu i wyjaśnia, dlaczego jedne etykiety trzymają się dobrze przez lata, a inne zawijają się lub odpadają w ciągu kilku tygodni.

Rolka etykiet samoprzylepnych wykrojonych na białym podkładzie

Warstwa po warstwie: z czego zrobiona jest etykieta

1. Warstwa wierzchnia. Warstwę wierzchnią nakłada się na licową stronę materiału, aby zmienić właściwości jego powierzchni. Może poprawiać napięcie powierzchniowe, dodawać kolor lub tworzyć barierę ochronną. Jej główne zadanie to ułatwić materiałowi licowemu przyjmowanie farby i tonera, dzięki czemu druk pozostaje ostry i odporny na rozmazywanie oraz ścieranie. Warstwy wierzchnie stosuje się najczęściej na materiałach licowych niechłonnych, takich jak folia aluminiowa, papier metalizowany i folie z tworzyw sztucznych.

2. Materiał licowy. Materiał licowy to warstwa, która z przodu nosi nadruk, a z tyłu klej. Jako materiał licowy może służyć niemal każdy materiał podatny na zginanie: papier, folia, laminaty foliowe, tkaniny, cienki metal i niektóre materiały na bazie kauczuku. Wybór zależy od zastosowania i technologii druku. Materiał licowy musi dobrze przyjmować farbę i mieć wystarczającą wytrzymałość, aby przetrwać wykrawanie, usuwanie siatki, cięcie w pasy, dziurkowanie i aplikację etykiety.

3. Podkład gruntujący. Podkład gruntujący leży między materiałem licowym a klejem. Pełni funkcję podobną do warstwy wierzchniej, ale po stronie tylnej. Powstrzymuje rozpuszczalniki kleju przed wsiąkaniem w materiał licowy, zwiększa krycie, wzmacnia wiązanie kleju z materiałem licowym i blokuje migrację plastyfikatorów z folii licowych. Bez podkładu gruntującego plastyfikatory mogą z czasem zmiękczać klej, co jest częstą przyczyną utraty przyczepności etykiet i ich odklejania się od opakowań.

4. Klej. Klej to środek wiążący etykietę z powierzchnią produktu. Kleje dzielą się na dwie główne grupy: trwałe i usuwalne. W obrębie tych grup istnieje wiele receptur, dostosowanych do różnych materiałów licowych, energii powierzchniowej, temperatur i zastosowań końcowych. Klej jest najważniejszym elementem technologii etykiet, ponieważ decyduje, czy etykieta pozostanie tam, gdzie ma pozostać.

5. Warstwa rozdzielająca. Warstwę rozdzielającą, zwykle warstwę silikonu, nakłada się na podkład. Silikon tworzy powierzchnię o bardzo niskiej energii powierzchniowej i niskim tarciu, dzięki czemu klej nie wiąże się z podkładem. Efektem jest etykieta, która w razie potrzeby odkleja się czysto, a mimo to mocno trzyma się podczas transportu.

6. Podkład. Podkład, nazywany czasem papierem podkładowym, nosi warstwę rozdzielającą, chroni klej i podtrzymuje materiał licowy podczas wykrawania, usuwania siatki i podawania na automatycznych maszynach etykietujących. Wybór podkładu wpływa na to, jak dobrze rolka przechodzi przez linię etykietującą, dlatego przetwórcy dopasowują gramaturę i sztywność podkładu do aplikatora.

7. Powłoka tylna lub nadruk na tyle. Powłoka tylna chroni tył podkładu. Powstrzymuje klej przed przyklejaniem się do podkładu przy nawijaniu etykiet w rolkę i jest stosowana również przy budowie etykiet wielowarstwowych. Nadruk na tyle umieszcza znak towarowy lub wzór producenta na tyle podkładu, co służy zarówno promocji, jak i zabezpieczeniu przed podrabianiem.

Pięć sposobów klasyfikacji materiałów etykietowych

Producenci grupują materiały samoprzylepne na pięć typowych sposobów. Według zachowania kleju wyróżnia się typy trwałe i usuwalne. Według technologii nanoszenia kleju: kleje hot-melt, rozpuszczalnikowe i emulsyjne. Według chemii kleju: systemy kauczukowe i akrylowe. Według rodzaju podkładu: podkłady nieprzezroczyste, półprzezroczyste i przezroczyste. Według materiału licowego: papier, folia i materiały specjalne, takie jak materiały zabezpieczające.

Co to oznacza dla kolejnego zamówienia etykiet

Przekazując drukarni założenia projektu etykiet, kilka decyzji wynika bezpośrednio z opisanej wyżej struktury warstw. Po pierwsze, materiał licowy dobiera się do powierzchni, na którą etykieta będzie naklejana, oraz do środowiska, w którym będzie używana: etykiety papierowe sprawdzają się wewnątrz na suchych i czystych powierzchniach, a folie licowe są odporne na wilgoć i ścieranie w kuchniach, łazienkach i na zewnątrz. Po drugie, trzeba zdecydować, czy klej ma być trwały, czy usuwalny. Kleje usuwalne nadają się do metek cenowych i etykiet półkowych, które trzeba usunąć bez śladu, a kleje trwałe do plomb gwarancyjnych i długotrwałej identyfikacji produktu. Po trzecie, poinformuj dostawcę o materiale opakowania. Jeśli opakowanie jest z miękkiego tworzywa, migracja plastyfikatorów jest realnym ryzykiem, a prawidłowo zagruntowana konstrukcja zapobiega odstawaniu etykiety. Dobry dostawca omówi z Tobą te kompromisy, a model siedmiu warstw daje słownictwo potrzebne do zadawania właściwych pytań.