Gdy klient zamawia konkretny kolor poza standardowym czarnym, cyjanem, żółtym lub magenta, drukarnia ma dwie podstawowe możliwości: zamówić farbę u producenta albo zmieszać ją na miejscu. Zakup u wytwórcy farb jest korzystniejszy w przypadku standardowych farb katalogowych lub dużych zamówień, natomiast mieszanie na miejscu jest praktyczniejsze przy mniejszych ilościach. Wzorniki farb producentów są w tym procesie podstawowym materiałem odniesienia.
W zakładach o dużym zapotrzebowaniu na dopasowanie kolorów operatorzy maszyn zwykle nie mieszają farb. Wyznaczenie do tej roli osobnego specjalisty okazuje się skuteczniejsze i daje lepszą efektywność ekonomiczną oraz kontrolę jakości.
Podstawą skutecznego dopasowania kolorów jest ścisła metoda recepturowa. Dla każdego koloru mieszanego w produkcji każdy składnik, w tym dodatki takie jak sykatywy, trzeba dokładnie zważyć i zapisać jego ilość. Patrz rysunek 5-14.
Po uzyskaniu właściwego odcienia miesza się dużą partię według dokładnej receptury. Z zadrukowanej pracy zachowuje się próbkę, a na jej odwrocie zapisuje recepturę i datę. W przypadku farb światłotrwałych próbki przechowuje się nie dłużej niż rok. Konieczne jest też zapisanie na próbce nazwy i numeru zlecenia, co ułatwia ewentualne dodruki. Wszystkie użyte farby należy udokumentować wraz z marką, nazwą, numerem i wagą.
Próbki farby można przygotować szpatułką, rozwałkować testerem Quickpeek albo wydrukować na prasie proofingowej i pozostawić do wyschnięcia. Porównanie jednej próbki wystawionej przez noc na działanie powietrza z drugą, zamkniętą w książce, daje cenne informacje o zachowaniu farby podczas schnięcia.
Gdy przewiduje się, że kolor farby zmieni się w trakcie schnięcia, można zmieszać dwie lub trzy małe próbki. Jeśli na przykład zielony z określonych pigmentów niebieskiego i żółtego ma po wyschnięciu stać się bardziej niebieski, przygotowuje się drugą próbkę z mniejszą ilością niebieskiego. Wybiera się próbkę, która po wyschnięciu jest najbliższa kolorowi docelowemu. Jeśli oczekiwany wynik wypada między dwiema próbkami, nową recepturę można wyprowadzić, łącząc proporcje z pierwszych prób.
Tworzenie odcienia polega na dodaniu do farby kolorowej rozcieńczalnika lub białego przezroczystego medium barwiącego. Najskuteczniejszy sposób dopasowania wymaganego odcienia to stopniowe dodawanie koloru mocniejszego do jaśniejszego. Wszystkie dopasowania należy oceniać w kilku źródłach światła, aby sprawdzić metameryzm, zjawisko, w którym kolory zgadzają się w jednym źródle światła, a w innym nie.
Bez solidnych podstaw z teorii koloru i dokładnego postrzegania barw ludzie często uciekają się do nieefektywnego dopasowywania metodą prób i błędów. Profesjonalne systemy dopasowania kolorów pozwalają wyeliminować tę zgadywankę.
Zrównoważony rozwój pozostaje głównym czynnikiem, a uwaga coraz bardziej skupia się na wpływie produkcji i stosowania farb na środowisko. Automatyzacja zarządzania kolorem zwiększa też precyzję i wydajność zarówno w druku offsetowym, jak i cyfrowym.