Jakość druku to to, co klient widzi na gotowej stronie, a wiele z tego rozstrzyga się na długo przed uruchomieniem maszyny. Pliki, jakość formy drukowej, proces produkcyjny, maszyny i samo pomieszczenie zostawiają ślad na arkuszu. Dla drukarni książek trudne nie jest osiągnięcie dobrego wyniku raz, ale powtarzanie go na każdym egzemplarzu nakładu. Cztery obszary wymagają ścisłej kontroli.

Sprawdź zlecenie, zanim trafi na maszynę

Przegląd przygotowania do druku wymaga realnej uwagi, a nie pobieżnego spojrzenia. Ktoś powinien potwierdzić, że pliki są czytelne, dobrze rozplanowane i dopasowane do technologii, oraz przewidzieć, jak strona będzie wyglądać po wydrukowaniu. Dobry projekt utrzymuje współdziałanie kroju pisma, układu, kompozycji i koloru, co podnosi wartość informacyjną, czytelność i atrakcyjność gotowej książki.

Pokrycie farbą również należy do tego przeglądu. Bardzo duże pokrycie trudniej wysycha i trudniej utrzymać je stabilnie przez cały nakład. Rozłożenie ciemnych i jasnych farb w obrębie formy pomaga maszynie utrzymać stały kolor od pierwszego arkusza do ostatniego.

Kontroluj etap wykonywania form drukowych

Jakość formy drukowej wyznacza górną granicę wyniku druku, w tym nasycenie koloru, ostrość i głębię tonalną. Wielkość rastrów na formie decyduje zarówno o tym, jak ciemno drukuje się dany obszar, jak i o tym, jak wyraźnie czyta się obraz. Wykonywanie form musi też odpowiadać używanemu sprzętowi i materiałom eksploatacyjnym. Parametry należy dostosować do rodzaju formy, papieru i plików, aby uniknąć przerwanych konturów, postrzępionych krawędzi pisma, przesunięcia koloru i smug farby.

Liniatura rastra i kąt rastra też mają tu znaczenie. Liniatura, mierzona w liniach na cal, to liczba rzędów rastrów w siatce. Wyższa liniatura przenosi drobniejszy detal i daje ostrzejszą formę. Zbyt wysoka zmniejsza jednak rastry, spłaszcza kolor, szybciej zużywa formę i może tworzyć martwe punkty druku. Liniatura ustawiona zbyt nisko powiększa rastry i może zapełniać obszary cieni. Gdy liniatura nie pasuje do pliku lub podłoża, pojawia się dryf koloru. Źle dobrany kąt rastra tworzy wzór mory i widoczny jest jako smugi na arkuszu.

Formy termiczne CTP wymagają ostrożności w przechowywaniu, bo działają na nie zarówno czas, jak i środowisko. Ciepło, wysoka wilgotność i bezpośrednie światło słoneczne mogą powodować korozję, utlenianie lub żółknięcie warstwy. Formy pozostawione zbyt długo bez zabezpieczenia mogą zostać porysowane lub inaczej uszkodzone. Przechowuj je w odpowiednich warunkach, przestrzegaj instrukcji obchodzenia się od producenta i regularnie sprawdzaj zapas.

Utrzymaj maszynę i introligatornię na tym samym standardzie

Sprzęt i technika decydują o dużej części wyniku. Przed drukiem należy sprawdzić czas wywoływania. W trakcie nakładu trzeba obserwować kolor i nacisk docisku, aby arkusz pozostał nasycony, czysty i dobrze zdefiniowany, z pełnymi liniami i gładkimi krawędziami pisma. W introligatorni trzeba zweryfikować kolejność składania, wytrzymałość spoiny klejowej, obcinanie i wygląd gotowego egzemplarza.

Weźmy jako przykład arkusz egzaminacyjny w układzie sześciu stron. Gotowy egzemplarz ma wymiary 185 mm na 260 mm, arkusz przed oprawą klejoną ma 370 mm na 260 mm, a rzeczywisty układ imposycji to 555 mm na 260 mm, bez obcinania na przednim brzegu. Zlecenie wygląda prosto. W praktyce o powodzeniu decydują drobne szczegóły.

Ten arkusz mieści trzy strony o wymiarach 185 mm na 260 mm. Lewy margines to brzeg oprawy, a prawa strona składa się względem środkowej wzdłuż linii na 185 mm, dając składkę 373 mm na 266 mm. Po oprawie klejonej obcina się 3 mm z góry i z dołu, a zgięcie staje się przednim brzegiem papieru. Jeśli strony wypadną dłuższe lub krótsze, ten przedni brzeg wychodzi nierówny i egzemplarz wygląda źle.

Trzy punkty utrzymują to prosto: szerokość papieru 555 mm z tolerancją nie większą niż 1,0 mm; pasowanie lewego marginesu do lewych znaczników narożnych z rezerwą 3,0 mm na grzbiet frezowany; oraz stała kontrola lewych znaczników narożnych i prawej linii zgięcia w trakcie druku.

Pilnuj temperatury i wilgotności

Warunki w hali drukarskiej wpływają na szybkość schnięcia, płaskość arkusza, pasowanie i ostrość. Gdy temperatura i wilgotność się wahają, arkusze mogą się zawijać, kurczyć lub odkształcać, a cierpi na tym cała książka. Zarówno hala drukarska, jak i introligatornia korzystają z kontrolowanych ustawień przez cały dzień.

Zasada działania

Na jakość książki wpływa wiele czynników i każdy ma znaczenie. Zapobieganie przed nakładem i kontrola w jego trakcie to najpewniejsza droga do stabilnego wyniku. Drukarnia, która zachowuje tę dyscyplinę, pozostaje konkurencyjna.