Wybór papieru to kluczowa decyzja techniczna, ponieważ każda metoda druku stawia przed podłożem inne wymagania fizyczne i chemiczne. Przydatność papieru określa jego skład, właściwości powierzchni oraz zachowanie w konkretnych warunkach maszynowych.

Papier do druku wklęsłego. Papier gazetowy do wklęsłodruku zawiera zwykle wypełniacze mineralne i ma powierzchnię kalandrowaną, jak w wielu katalogach wysyłkowych. W wyższych jakościach papier zawiera większy udział masy chemicznej z krótkimi włóknami oraz wypełniacz mineralny.

Druk wklęsły wykorzystuje rzadką, nietłustą farbę, co pozwala stosować stosunkowo miękkie powierzchnie papieru bez ryzyka wyrywania włókien. Powierzchnie powlekane są w druku wklęsłym coraz częstsze, a ściśliwość papieru jest niezbędna, aby wgłębienia formy drukującej prawidłowo przylegały do podłoża.

W opakowaniach druk wklęsły wymaga podłoża o bardzo dobrej jakości powierzchni, ścisłej stabilności wymiarowej, kontrolowanej grubości i starannie regulowanej wilgotności. Zachowanie papieru jest kluczowe dla osiągania wysokich prędkości produkcji i standardów jakości typowych dla druku wklęsłego.

Papier do litografii offsetowej. Podstawową kwestią w litografii offsetowej jest ograniczenie kłaczków, włókien i pyłu. Choć proces płaski pozwala drukować na wielu rodzajach papieru, muszą one mieć wystarczającą wytrzymałość wiązań włókien, aby tłusta farba nie wyrywała ich z podłoża. Powierzchnię często uszlachetnia się specjalnymi powłokami.

Odporność na wilgoć to kolejny istotny czynnik, ponieważ papier styka się z roztworem nawilżającym. Powierzchnia nie może być przez tę wilgoć osłabiona, bo wtedy przy każdym odcisku odrywałyby się włókna.

Nierówność powierzchni ma mniejsze znaczenie niż w innych procesach dzięki sprężystemu obciągowi drukowemu, który dopasowuje się do różnej faktury papieru i wraca do pierwotnego kształtu, choć nadal obowiązują ograniczenia praktyczne.

Papier do druku wypukłego. Druk wypukły zużywa duże ilości papieru gazetowego, ale nadaje się do niego wiele gatunków papieru. Nie zaleca się papierów szorstkich ze względu na wysoki nacisk i pełny styk potrzebny do pokrycia farbą. Bardzo twarde, gładkie powierzchnie papieru są idealne do wysokiej jakości prac kreskowych i rastrowych.

Postęp w farbach i procesach suszenia skłonił producentów papieru do opracowania podłoży odpornych na te bardziej wymagające warunki. Powłoki znacznie poprawiły jakość powierzchni, ale wymagają też większej równości powierzchni.

Papier do sitodruku. Sitodruk pozwala używać wielu rodzajów papieru, a najważniejsze jest przeznaczenie wyrobu. Wymagane właściwości różnią się zasadniczo w zależności od tego, czy produktem końcowym będzie zewnętrzna naklejka na zderzak, czy plakat do wnętrz.

Rozwój druku cyfrowego zwiększa popyt na podłoża specjalistyczne, dostosowane do współpracy z tonerem lub tuszem. Poza tym siłą napędową pozostają zrównoważony rozwój i automatyzacja, które wpływają na rozwój papierów z zawartością surowców wtórnych oraz usprawnionych, opartych na danych systemów obróbki papieru.