Linia oprawy klejonej łączy zbieranie arkuszy, przygotowanie bloku książkowego, oklejanie okładką i układanie w stosy w jednym ciągłym procesie. Opisana tu linia pracuje z maksymalną prędkością 6500 książek na godzinę, co czyni ją jednym z najczęściej używanych systemów oprawy w Chinach. Znajomość zadań każdego stanowiska pozwala operatorowi dostrzec, gdzie prawdopodobnie zaczyna się usterka i dlaczego gotowa książka może się rozklejać.

Stos zadrukowanych książek w miękkiej oprawie po oprawie klejonej

Standardowa trasa bloku książkowego

Przy oprawie zwykłych bloków książkowych linia przechodzi przez stałą sekwencję: zbieranie arkuszy, obracanie książek do pozycji pionowej, detekcja, podawanie bloków, pozycjonowanie i wyrównywanie, frezowanie grzbietu, szorstkowanie, pierwsze naniesienie kleju, naklejanie gazy lub tkaniny, drugie naniesienie kleju, oklejanie okładką, formowanie grzbietu, liczenie i układanie w stosy, a na końcu oddawanie książek surowych. Odrzucone książki są usuwane przed drugim stanowiskiem klejenia, a podajnik okładek dostarcza obwoluty w rytmie przepływu bloków.

Bloki książkowe perforowane i zszywane nićmi

Bloki książkowe wykonane za pomocą kółka perforującego lub zgrzewania plastikową nicią przechodzą krótszą trasę. Po zebraniu arkuszy bloki są wyrównywane, pozycjonowane i mocowane w zaciskach. Stamtąd linia nanosi pierwszą warstwę kleju do bloku, nakleja gazę, nanosi klej do okładki, okleja okładką, formuje grzbiet i układa gotowe książki w stosy. Ponieważ arkusze są już przygotowane, grzbiet nie wymaga frezowania ani szorstkowania.

Stanowiska obróbki bloku książkowego

Frezowanie grzbietu, szorstkowanie, pierwsze naniesienie kleju i naklejanie gazy stanowią rdzeń obróbki bloku książkowego na linii. W konfiguracji konwencjonalnej te stanowiska przygotowują płaski i czysty grzbiet, aby klej mógł uchwycić włókna papieru. Bloki perforowane lub zszywane nićmi pomijają tę obróbkę i przechodzą od razu do etapu klejenia, ponieważ przygotowanie zostało już wykonane na wcześniejszym etapie perforowania lub zgrzewania.

Utrzymanie tej sekwencji w polu widzenia pozwala introligatorni prowadzić linię z jej nominalną prędkością bez utraty wytrzymałości grzbietu na rozciąganie.