Precyzyjna kontrola grubości warstwy farby to podstawowy warunek uzyskania wysokiej jakości druku litograficznego. W typowej maszynie druku offsetowego grubość ta wynosi od 0,2 do 0,4 mila (0,0002–0,0004 cala, czyli 0,005–0,010 mm) i zależy od koloru farby oraz jej miejsca w kolejności drukowania. Utrzymanie tego parametru jest niezbędne dla stałej gęstości farby, dokładnego odwzorowania kolorów i uniknięcia szeregu problemów związanych z drukiem.
Zbyt cienka warstwa farby powoduje kilka problemów: niską siłę i nasycenie koloru, zmniejszony połysk, niepełne pokrycie papieru, zrywanie papieru i zanieczyszczenia (hickeys). Utrudnia też utrzymanie właściwej równowagi między farbą a wodą w maszynie.
Zbyt gruba warstwa farby stwarza inne trudności. Zwiększa zużycie farby, powoduje odbijanie (setoff), problemy z wysychaniem, nieznaczne pogorszenie jasnych kolorów, ziarnistość wynikającą z nierównomiernego przyrostu punktów, nadmierną emulgację farby oraz niski kontrast w cieniach spowodowany przyrostem punktów.
Kontrast druku jest kluczowym wskaźnikiem przy ustalaniu optymalnego poziomu farby podczas nakładu. Oblicza się go na podstawie pola pełnego i pola 75% rastra według wzoru:
Kontrast druku = (Ds-D75)/Ds x 100
We wzorze Ds oznacza gęstość pola pełnego (wraz z papierem), a D75 gęstość pola 75% rastra (wraz z papierem). Wiele współczesnych densytometrów odbiciowych wykonuje to obliczenie automatycznie.
Operator maszyny powinien tak regulować podawanie farby, aby uzyskać maksymalny kontrast druku. Wyższy kontrast druku oznacza większą liczbę rozróżnialnych tonów między polem 75% rastra a gęstością pola pełnego. Wraz ze wzrostem podawania farby kontrast druku rośnie aż do wartości szczytowej; powyżej tego punktu dalszy wzrost gęstości wymaga zbyt grubej warstwy farby, co przyspiesza przyrost punktów i obniża kontrast druku. Wartości docelowe maksymalnego kontrastu druku, które najlepiej ustalać jako standardy zakładowe, podano w specyfikacji Offset Lithography (GRACoL) i przedstawiono na poniższym rysunku.
Rozwój automatyzacji i systemów sterowania kolorem w zamkniętej pętli zwiększa możliwość stałego utrzymania tych parametrów. Utrzymujące się zainteresowanie branży zrównoważonym rozwojem sprzyja też opracowywaniu farb i procesów, które optymalizują pokrycie i ograniczają odpady.