Plastik, cam ve kumaş gibi alternatif malzemeler baskıda yaygınlaşsa da kağıt temel rolünü koruyor. Antetli kağıtlar, zarflar, faturalar, çekler, seyahat broşürleri, takvimler, reklam parçaları ve kataloglar için temel alt tabakadır. Kağıt ayrıca gazete, kitap ve dergi üretiminde de yaygın olarak kullanılıyor.
Kağıdın icadı, MS 105 yılında Çin saray yetkilisi Ts'ai Lun'a atfedilir ve yaklaşık 1900 yıl öncesine dayanır.
Bu buluştan önce medeniyetler çeşitli yazı yüzeyleri kullanıyordu. Antik Mısırlılar, dokuma sazların ince, sert tabakalara dövülmesiyle elde edilen papirüsü kullanıyordu; "kağıt" kelimesinin kökeni de buradan gelir. Antik Yunanlılar ise parşömen ve vellum olarak bilinen hayvan derilerini kullanıyordu.
Kağıt yapım teknikleri zamanla batıya yayıldı ve MS onuncu yüzyılda Batı dünyasına ulaştı. Doğu ticareti sayesinde bu sanatı öğrenen Kuzey Afrika'daki Mağribiler, yöntemleri İspanya'ya tanıttı.
Temel kağıt yapım süreci, bir eleğin su ve paçavra lifleri dolu bir tekneye daldırılmasına dayanıyordu. Bu elek, suyu süzerken lifleri tutacak şekilde tasarlanmıştı. Çekildikten sonra keçeleşmiş lifler kuruyarak bir kağıt tabakası oluşturuyordu. Bu el işi yöntemi oldukça yavaş ve emek yoğundu.
On beşinci yüzyılda hareketli matbaanın icadı kağıt talebini önemli ölçüde artırdı. Ancak ucuz kağıt ihtiyacı, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında kağıt makinelerinin yaygınlaşmasına kadar yeterince karşılanamadı. Küresel kişi başına kağıt tüketimi her yıl artmaya devam ediyor.
Sürdürülebilirlik girişimleri, geri dönüştürülmüş malzemelerin ve enerji verimli süreçlerin benimsenmesini desteklemeyi sürdürüyor. Dijital baskı teknolojisindeki gelişmeler, daha fazla kişiselleştirme ve ekonomik olarak uygun kısa tirajlar sunarak değişen pazar ihtiyaçlarını karşılıyor.