Prasa wieżowa rozmieszcza poszczególne zespoły kolorowe, zwane też sekcjami lub wieżami, pionowo po jednej lub obu stronach głównej ramy prasy. Zespoły napędzane są przez przekładnie osadzone na tej centralnej ramie. Prasy te produkowane są z jednym do ośmiu zespołów kolorowych, przy czym najczęściej stosuje się konfigurację sześciokolorową.

Prasy wieżowe dają trzy główne korzyści eksploatacyjne. Po pierwsze, operator może zazwyczaj odwrócić drogę wstęgu, co umożliwia zadruk obu stron podłoża w jednym przebiegu. Różne układy prowadzenia wstęgu pozwalają na pełne wyschnięcie farby przed zadrukiem strony odwrotnej, pod warunkiem że między zespołami zapewniono wystarczającą wydajność suszenia. Drugą zaletą jest wysoka dostępność zespołów kolorowych, co upraszcza przezbrojenia i mycie. Trzecią korzyścią jest możliwość drukowania dużych powtórzeń.
Prasa wieżowa sprawdza się w wielu zastosowaniach i może drukować na niemal każdym rodzaju podłoża, ma jednak ograniczenia w niektórych zastosowaniach. Przy druku na podłożach rozciągliwych lub materiałach o bardzo małej grubości prasa wieżowa jest zazwyczaj ograniczona do pasowania kolorów z dokładnością nie większą niż ±0,0312 cala. Przy druku na materiałach o większej grubości, takich jak papiery i laminowane struktury foliowe znoszące wyższe napięcie wstęgu, prasa pozwala uzyskać wyroby z pasowaniem akceptowalnym handlowo.
Ta konstrukcja prasy dobrze nadaje się do integracji z innymi maszynami w procesie produkcji w linii. Typowe dodatki to ekstrudery, maszyny do toreb, krajarki arkuszowe i laminatory.
Specjalne konstrukcje zespołów kolorowych umożliwiają regulację pasowania w zakresie 360° w każdej sekcji oraz niezależne załączanie i wyłączanie, co pozwala pozostałej części maszyny pracować dalej. Prasa wieżowa sprawdza się też jako maszyna do powlekania i podbarwiania. Ponieważ każdy zespół kolorowy działa niezależnie, można mechanicznie ustawić różne obroty elementów zespołu farbowego. Prowadzenie wstęgu można też zmienić tak, aby powlec arkusz na całej powierzchni lub nanieść powłoki w standardowy sposób. Techniki te często stosuje się przy zadruku wstęgi tektury falistej.
Prostota mechaniczna i elastyczność ułatwiają włączenie tych pras do zautomatyzowanych linii produkcyjnych. Wydajność druku w jednym przebiegu wpisuje się w działania na rzecz ograniczenia zużycia materiałów i energii.