Większość usterek CTP widać na płycie, ale ich przyczyny leżą wcześniej: w pliku, w energii naświetlania albo w chemii procesora. Operator, który uważnie czyta płytę, zwykle wskaże, który z tych trzech elementów odpowiada za usterkę, zanim arkusz trafi na maszynę. Poniższe notatki opisują usterki najczęściej spotykane na czynnej linii CTP wraz z kontrolami, które pozwalają każdą z nich wyizolować.
Niska rozdzielczość obrazu na płycie
Gdy drobne detale na płycie wyglądają miękko lub są przerwane, pierwszym podejrzanym jest plik. Obraz o niskiej rozdzielczości może przejść przez preflight niezauważony, zwłaszcza gdy zlecenie było poprawiane z wcześniejszej wersji, a usterka ujawnia się dopiero po naświetleniu. Przetwórz plik ponownie z oryginalnej grafiki zamiast skalować w górę umieszczony obraz. Praktycznym zabezpieczeniem jest jedna płyta testowa przed całym nakładem. Naświetl jedną płytę, wykonaj odbitkę próbną względem zatwierdzonej grafiki i porównaj ją na ekranie oraz pod lupą. Dopiero gdy ta płyta się zgadza, można puścić resztę zlecenia. Jeśli coś jest nie tak, zatrzymaj pracę, zgłoś to przełożonemu i popraw plik, zanim powstaną kolejne płyty.
Tło i nieczysta powierzchnia płyty
Płyta z delikatnym szarym tłem, bez widocznej pod lupą kropki, jest zwykle niedoświetlona. Obraz jest obecny, ale warstwa nie została w pełni usunięta, a tło obniża kontrast na tyle, że kontrola kropki może je przeoczyć. Szybkie potwierdzenie: przetrzyj krawędź płyty pisakiem do usuwania płyty, wytrzyj do czysta i porównaj. Potraktowany pasek powinien być wyraźnie jaśniejszy od otoczenia. Jeśli różnica jest oczywista, zwiększ energię naświetlania małymi krokami i ponownie naświetl płytę testową.
Niebieskie tło po wywołaniu
Trzy ustawienia mogą pozostawić niebieski odcień na płycie, która otrzymała prawidłowe naświetlenie.
1. Prędkość procesora. Reguluj transport tak, aby warstwa usuwała się równomiernie na całej płycie.
2. Temperatura wywoływacza. Gdy prędkości nie można zmienić, podnieś nieco temperaturę. Cieplejsza kąpiel wywołuje szybciej, ale może pocieniać kropki, więc połącz zmianę z większą prędkością, aby utrzymać przyrost punktu w zakresie.
3. Nacisk wałków szczotkowych. To ostatnia dźwignia. Dociśnij je tylko wtedy, gdy dwie pierwsze zmiany nie przyniosą efektu. Wałki szczotkowe zużywają się w pracy, a wałek ze spłaszczonym lub skróconym włosiem zmienia wynik nawet przy tym samym ustawieniu nacisku.
Plamy zanieczyszczeń i niedostateczny dopływ uzupełniacza
Plamy na świeżej płycie zwykle prowadzą do procesora, a częstą przyczyną jest uzupełniacz, który nie jest pobierany. Sprawdź najpierw wałek klejowy. Zabrudzony wałek przenosi zanieczyszczenia i zakłóca równomierne rozprowadzanie wywoływacza, więc przetrzyj go wilgotną gąbką. Uruchom ręczne uzupełnianie z panelu procesora, przeciągając świeży wywoływacz, albo spuść część starej kąpieli i uzupełnij nowym roztworem. Wywoływacz zbyt długo w użyciu traci aktywność i należy go wymienić razem z filtrem, a zbiornik wyczyścić w tym samym czasie.
Przed każdym rozruchem produkcyjnym przepuść przez procesor kilka płyt odpadowych i sprawdź, czy uzupełniacz jest pobierany. Ten nawyk zajmuje kilka minut i wychwytuje niedostateczny dopływ, zanim trafi na zlecenie produkcyjne. Prowadź krótki zapis energii naświetlania, prędkości procesora i temperatury wywoływacza na początku każdej zmiany, aby dryf był widoczny jako trend, a nie jako niespodzianka na płycie w terminie.