Oryginał przeznaczony do druku wymaga rozdzielenia na cztery kolory w celu wykonania form drukowych. Oryginały rozdzielane na komputerach Apple obejmują oryginały odbite (takie jak kolorowe zdjęcia, obrazy, akwarele, obrazy olejne, malarstwo chińskie, obrazki noworoczne, gwasze itp.) oraz oryginały przezroczyste (takie jak kolorowe filmy odwracalne (pozytywy barwne), kolorowe negatywy itp.). Jasność i ciemność na oryginale negatywowym są odwrotne w stosunku do sceny pierwotnej, a kolory są komplementarne do sceny pierwotnej. Na przykład kolorem komplementarnym magenty na negatywie jest zieleń, kolorem komplementarnym żółci jest fiolet niebieskawy, a kolorem komplementarnym czerwieni jest cyjan. Jasność i ciemność na oryginale pozytywowym są takie same jak w scenie pierwotnej, a kolory są dokładnie takie same jak w scenie pierwotnej.

Reprodukcja oryginałów przezroczystych to obraz wizualny powstający pod działaniem światła przechodzącego. Oryginały odbite to obrazy wizualne powstające w wyniku odbicia światła od oryginału oświetlonego źródłem światła.

Ton odbitki to podział kolorów według jasności i ciemności. W pracy reprodukcyjnej odbitki należy uzyskać reprodukcję koloru, reprodukcję tonu, reprodukcję faktury i reprodukcję ostrości. Reprodukcja koloru oznacza dokładny odcień, a odtworzona odbitka wiernie oddaje kolory oryginału bez zabarwienia i obcych kolorów.

Idealna reprodukcja tonu oznacza wierne odtworzenie tonów oryginału w odbitce, zgodne z wymaganiami reprodukcyjnymi oryginału. Ponieważ maksymalna gęstość rejestracji odbitki wynosi 1,8, po osiągnięciu 1,8 powstaje linia prosta równoległa do Dt (gęstość oryginału). Dlatego zarówno w przypadku oryginału odbitego, jak i przezroczystego należy wykonać korekty w celu skompresowania kontrastu, skorygowania różnic kolorów i uzyskania zakresu tonów odpowiedniego do reprodukcji drukowej.

Na przykład najwyższa gęstość na kolorowym oryginale pozytywowym wynosi Dt = 3,0, a maksymalna gęstość rejestracji odbitki wynosi Dr = 1,8.

Z krzywej wynika, że reprodukcja odbitki nie może osiągnąć najwyższej gęstości oryginału, ponieważ materiały stosowane w procesie reprodukcji drukowej, w tym farba, papier, materiały światłoczułe (film, płyta PS), kolejność kolorów i maszyny drukujące, ograniczają maksymalną gęstość rejestracji do Dr = 1,8. Jednak przy Dt = 3,0 najwyższa gęstość oryginału jest duża i kontrast musi zostać skompresowany, w przeciwnym razie nie da się wydrukować rzeczywistego efektu.

W reprodukcji tonów odbitek często wymagana jest korekta tonów. Gdy kontrast gęstości oryginału jest większy niż maksymalna gęstość rejestracji odbitki, aby odtworzyć wszystkie tony oryginału na odbitce, należy wykonać odpowiednie korekty reprodukcji tonów. Po drugie, aby spełnić wymagania reprodukcyjne niektórych oryginałów specjalnych (takich jak zdjęcia o jasnych lub ciemnych tonach), należy odpowiednio podkreślić określone tony oryginału, a inne tony odpowiednio skompresować. Główną cechą kompresji liniowej jest proporcjonalna korekta każdego segmentu tonalnego. Kompresja liniowa nie odzwierciedla rzeczywistej proporcjonalnej kompresji wizualnej, ponieważ krzywa D-Y również jest nieliniowa. Po tej kompresji ludzkie oko nie rozróżnia łatwo jasnych tonów, co daje zjawisko szarej płaskości. [next]

Reprodukcja tonu oznacza zależność między gęstością oryginału a odtworzonym procentem punktów rastrowych.

Aby zapewnić dobre odwzorowanie wszystkich tonów i kolorów oryginału na odbitce, należy najpierw wybrać prawidłową krzywą gradacji. Gradacja jest podstawą zmian tonu i koloru. Jeśli gradacja na obrazie nie jest bogata, odwzorowanie kolorów będzie z konieczności monotonne. Tylko realistyczna gradacja daje żywe zmiany kolorów.

Absolutnie wierna reprodukcja oryginału jest niemożliwa, ponieważ kontrast gęstości większości oryginałów jest większy niż odbitki. Dlatego reprodukcja drukowa musi kompresować gęstość, co powoduje utratę części subtelnych szczegółów. W praktyce należy dostosować rozsądną krzywą gradacji do kontrastu i zawartości tonów oryginału. Oznacza to kompresję gradacji drugorzędnych części oryginału, zarówno odbitego, jak i przezroczystego, oraz podkreślenie głównych części z uwzględnieniem ich cech.

Przy prawidłowym kontraście kolorowego oryginału krzywą gradacji należy prawidłowo dostosować do różnych typów oryginałów. Kontrola gradacji w elektronicznym skanerze kolorowym i komputerze Apple używanym do rozdzielania kolorów jest wygodna i elastyczna. Można lokalnie wzmacniać lub kompresować, ale należy zwrócić uwagę na równowagę krzywej gradacji filmu rozdzielonego i odpowiednią równowagę szarości neutralnej. Nieprawidłowe krzywe gradacji zniekształcą reprodukcję. Dlatego przy obsłudze elektronicznego skanera kolorowego i komputera Apple należy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe stosowanie gradacji. Ogólne zabarwienie oryginału można jednak skorygować, dostosowując krzywą gradacji.

Przy kompresji kontrastu tonów oryginału stosuje się zazwyczaj następujące metody kompresji określonych części.

① W normalnych warunkach, dla normalnego oryginału o odpowiednim kontraście, gradację ciemnych tonów należy skompresować bardziej płasko, szczególnie gdy podkreśla się gradację tonów średnich i jasnych, jest to bardziej odpowiednie.

② Jeśli oryginał jest matowy, a tony jasne są płaskie, podkreślenie gradacji ciemnych i średnich tonów względnie spłaszczy gradację tonów średnich.

③ Jeśli kontrast oryginału jest matowy, a obszar ciemnych tonów duży, gradację ciemnych tonów należy rozszerzyć, ale gradacja tonów średnich będzie wyglądać względnie płasko.

④ Jeśli gradacja tonów średnich oryginału jest płaska, a kontrast mały, można skompresować gradację jasnych tonów, aby zwiększyć kontrast gradacji tonów średnich.

⑤ Jeśli kontrast oryginału zasadniczo odpowiada reprodukcji drukowej, a zdjęcie ma głównie tony średnie z małym obszarem ciemnym, można skompresować gradację ciemnych tonów, aby podkreślić gradację tonów średnich.

⑥ Często spotyka się kolorowe zdjęcia, a te oryginały są cienkie i mają mały kontrast. Dla tych oryginałów można skompresować gradację jasnych i ciemnych tonów, aby zwiększyć kontrast gradacji tonów średnich.

⑦ Jeśli gradacja jasnych tonów oryginału jest płaska, a kontrast mały, można rozszerzyć gradację jasnych tonów, ale gradacja tonów średnich będzie względnie płaska. [next]

Kontrast oryginałów przezroczystych, takich jak pozytywy barwne, jest względnie duży, zwykle około 3,0, dlatego zwykle potrzebna jest kompresja kontrastu, aby spełnić wymagania reprodukcji drukowej. Oryginały odbite mają mniejszy kontrast i są matowe, więc jasną reprodukcję można wykonać zgodnie z cechami różnych oryginałów. Na przykład kluczem do reprodukcji portretów jest odcień skóry, przy czym y i m są kolorami kluczowymi; punktem ciężkości reprodukcji pejzaży jest krajobraz naturalny, przy czym y i c są kolorami kluczowymi. Elastyczne stosowanie korekty gradacji do dostosowania rozsądnej krzywej gradacji, korygowanie wad oryginału, zachowanie głównych części i poświęcenie drugorzędnych wymaga odważnych wyborów, aby uzyskać najlepszy efekt reprodukcji. Jeśli jednak krzywa gradacji nie zostanie dostosowana rozsądnie, może to spowodować odwrócenie głównych i drugorzędnych punktów ciężkości, niejasną gradację i niedokładny kolor.

Głównymi wadami reprodukcji koloru w odbitkach są niewystarczające kolory podstawowe i nadmiar kolorów komplementarnych. Aby odtworzyć wysokiej jakości odbitki, kolory podstawowe powinny być głębsze bez utraty gradacji. Kolory podstawowe powinny osiągać 100%, średnie kolory podstawowe powinny być pełne, jasne kolory podstawowe powinny być odpowiednie, a jasne kolory podstawowe nie powinny być tracone.

Kolory komplementarne powinny być odpowiednie. Ze względu na niewystarczającą czystość, odcień i przezroczystość farby dostępnej na rynku oraz słabą białość i gładkość papieru, kolory komplementarne jaśniejszych kolorów powinny być mniejsze, kolory komplementarne ciemniejszych kolorów należy stosować, a kolory komplementarne małych obszarów w najjaśniejszych partiach można pominąć, co pełni rolę zmiany koloru i kontrastu gradacji. Właściwe stosowanie może uczynić kolory podstawowe bardziej żywymi, pełnymi i bogatymi w kolor.

Reprodukcja koloru w odbitkach jest w rzeczywistości reprodukcją subtraktywną trzech kolorów podstawowych y, m i c, przy czym kolorem podstawowym światła jest światło addytywne. Trzy kolory podstawowe y, m i c są podstawą wszystkich barwnych zmian. Płyta czarna nie powoduje żadnej zmiany koloru. Rola płyty czarnej polega jedynie na stabilizacji równowagi szarości, działając jak szkielet w obrazie kolorowym, pogłębiając ciemne tony, podkreślając gradację ciemnych tonów i kontur oraz zwiększając grubość i trójwymiarowość obrazu. Trzy kolory podstawowe y, m i c przechodzą w pole czarne, czyli y + m + c = w przybliżeniu czerń. Część neutralnego koloru tła (trzy kolory podstawowe) powstała przez usunięcie części trzech kolorów podstawowych y, m i c jest zastępowana czarną farbą. Jest to metoda usuwania podkoloru (UCR) stosowana przez elektroniczne skanery kolorowe i komputery Apple. Usuwanie podkoloru ma wiele konieczności: ① Poprawia drukowalność. Zazwyczaj stosuje się je w obszarze ciemnych tonów. Jeśli w obszarze ciemnych tonów do druku użyje się trzech kolorów podstawowych, pokrycie punktami rastrowymi jest często bardzo wysokie i łatwo powstają problemy, takie jak nadmierna grubość farby i przyklejanie się płyty w szybkim druku wielokolorowym. Jeśli stosuje się usuwanie podkoloru, ilość farby znacznie się zmniejsza, głównie oszczędzając ilość farb y, m i c oraz poprawiając drukowalność. ② Korzystnie wpływa na kontrolę równowagi szarości neutralnej.

Długość tonu płyty czarnej zależy od ilości usunięcia podkoloru trzech kolorów podstawowych y, m i c. Jeśli ilość usunięcia podkoloru jest duża, gradacja tonów średnich i ciemnych będzie względnie płaska, a ton płyty czarnej można odpowiednio wydłużyć, aby zrekompensować utraconą gradację płyty trójkolorowej. Jeśli ilość usunięcia podkoloru płyty trójkolorowej jest mała, ton płyty czarnej można odpowiednio skrócić, aby uniknąć matowych tonów średnich. Ciemny ton jest zazwyczaj kalibrowany według maksymalnej gęstości obrazu, głównie w celu spełnienia gradacji obrazu. Kalibrację należy oprzeć na cechach oryginału, zwracając uwagę na równowagę kolorów ciemnego tonu, a kalibracja ciemnego tonu powinna również uwzględniać związek z usuwaniem podkoloru (UCR).