Geleneksel litografik plakalar, yağ-su itme prensibiyle çalışır ve iki farklı yüzey alanına sahiptir. Yağ seven görüntü alanları yağlı mürekkebi çeker, su seven görüntü olmayan alanlar ise suyu çeker. Baskı makinesinin nemlendirme ve mürekkepleme sistemleri suyu ve mürekkebi tüm plaka boyunca dağıtırken, bu kimyasal olarak zıt alanlar ayrı kalır.
Plaka tabanı. Modern litografik plakaların çoğu ince bir metal taban kullanır ve alüminyum baskın tercihtir. Popülerliği, hafiflik, silindire sarılma esnekliği ve yüzey basıncına dayanacak yeterli sertliğin birleşiminden kaynaklanır. Alternatifler arasında paslanmaz çelik, yumuşak çelik ve pirinç bulunur.
Kalınlık toleransı. Plaka üretimi için sac metalde sıkı kalınlık toleransı kritiktir. 22 x 34 inç (559 x 864 mm) boyutuna kadar olan plakalar için kalınlık 0,001 inç (0,025 mm) den fazla değişmemelidir. Örneğin 0,012 inç (0,305 mm) kalınlığındaki bir plaka, tüm yüzeyi boyunca 0,0115 inç (0,292 mm) ile 0,0125 inç (0,318 mm) arasında olmalıdır, yani +/-0,0005 inç (+/-0,013 mm) tolerans. Aşırı değişkenlik, baskı sırasında basınç tutarsızlıklarına yol açarak düzensiz tonlara ve dolu alanlara neden olur.
Plaka kalınlığı. Gerekli plaka kalınlığı, silindir alt kesimine ve baskı makinesi boyutuna bağlıdır. Standart kalınlıklar 0,0055 inç (0,14 mm) ile 0,020 inç (0,51 mm) arasında değişir ve plaka boyutları 59 x 78 inç (1499 x 1981 mm) e kadar ulaşır. Daha büyük çaplı baskı silindirleri, gerilme ve çatlamayı en aza indirmek için daha kalın plakalar gerektirir. Plaka kalınlığının silindir alt kesimiyle eşleştirilmesi, dolgu ihtiyacını azaltır; tek bir tabaka, çoklu katmanlara göre sünme ve sıkışmaya daha az eğilimlidir.
Plaka grenleme. Pürüzsüz bir alüminyum yüzey, suyun damlacıklar halinde toplanmasına neden olur ve bu litografi ile uyumlu değildir. Bir plakanın tekdüze bir su filmi kabul etmesini sağlamak için yüzeyi mekanik, kimyasal veya elektrolitik işlemlerle grenlendirilir. Bu hazırlık, baskı toleransını artırır, vakum çerçevesi çekme süresini kısaltır ve halasyonu önlemeye yardımcı olur. Şekil 2-30, iki büyütmede grenlendirilmiş, anodize edilmiş bir alüminyum plakayı göstermektedir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde bulamaç fırça grenleme yaygın bir yöntemdir. Sürekli bir alüminyum şerit, aşındırıcı ve su karışımıyla dönen naylon fırçaların altından geçer ve önceden duyarlılaştırılmış ve silmeli plakalar için uygun, tekdüze, koyu renkli, ince bir gren üretir. Ardından yapılan kimyasal dağlama, daha açık, daha temiz ve biraz daha pürüzlü bir gren verir.
Kimyasal grenleme, mekanik fırçalamaya bir alternatif sunar. Esas olarak pürüzsüz, kısa tirajlı plakaların kaplamadan önce işlenmesinde, genellikle küçük baskı makineleri için çift taraflı plakalarda kullanılan bu yöntem, yüzeyi temizler ve hafifçe pürüzlendirir. Bimetal alüminyum plakalar çok daha pürüzlü bir dokuya kimyasal olarak grenlendirilirken, bazı yüksek kaliteli uzun tirajlı plakalar tekdüze, pürüzlü bir gren için elektrokimyasal grenlemeden geçirilir. Paslanmaz çelik bimetal plakalar bir istisnadır; paslanmaz çelik doğal olarak su seven olduğu için pürüzsüz ve grenlendirilmemiş kalır.
Daha pürüzlü grenli plakalar önemli avantajlar sağlar: gelişmiş mürekkep/su dengesi toleransı, daha hızlı vakum çerçevesi çekme, kir ve hickey'lere karşı daha az duyarlılık, baskı makinesinde daha yüksek dayanıklılık ve daha az nokta kayması. Ancak, pürüzsüz grenli plakalara kıyasla ince açık ton noktalarını tutma yetenekleri daha azdır.
Silikatlama. Grenlemenin ötesinde, belirli kalıp türleri için özel kimyasal işlemler gereklidir; özellikle silmeli ve negatif çalışan diazo ön duyarlı kalıplar için. Diazo bileşikleri işlenmemiş metallerle tepkimeye girebilir, bu nedenle alüminyum genellikle sıcak sodyum silikat çözeltisinde işlenir. Bu, tepkimeleri önlemek için bir bariyer katmanı oluşturur, kalıbı daha iyi su alımı için duyarsızlaştırır ve yüzeyi diazo kaplamayla bağlanma için iyileştirir.
Sektör, hassas üretim ve tutarlı malzeme performansına öncelik vermeyi sürdürüyor. Otomasyon ve sürdürülebilir kalıp işleme alanındaki gelişmeler, çevresel etkiyi azaltırken tekrarlanabilirliği artırmayı hedefliyor; böylece bu geleneksel teknolojinin modern üretim taleplerine uyum sağlaması amaçlanıyor.
Anodizasyon
. Çoğu yüksek kaliteli kalıp, grenlemeden sonra anodize edilir. Alüminyum anodizasyon, grenli alüminyum üzerinde elektrolitik olarak ince, tekdüze ve son derece sert bir alüminyum oksit katmanının üretildiği bir işlemdir. Bu anodik katman, petek yapısına benzer çok sayıda son derece küçük gözenek içerir. Işığa duyarlı kaplama uygulanmadan önce anodik katman sızdırmaz hale getirilmelidir. Genellikle anodize katmanı işlemek için sıcak sodyum silikat çözeltileri kullanılır ve bu, katmanı yüksek düzeyde su alıcı hale getirir. Bu işlem ayrıca kalıp yüzeyini ışığa duyarlı kaplamayı alacak şekilde hazırlar. Ayrıca anodik katman sert, aşınmaya dayanıklı ve oldukça dayanıklıdır.
Diazo duyarlılaştırıcılar
. Hem suda hem de çözücüde çözünen diazolar, kalıplar için duyarlılaştırıcı madde olarak yaygın biçimde kullanılır. Pozitif çalışan kalıplar diazo oksitler veya kinon diazidlerle kaplanır. UV ışığına maruz kalma, negatif çalışan diazoları doğrudan, iyi mürekkep alımı ve baskı dayanıklılığı olan çözünmez reçinelere dönüştürür. Pozitif çalışan diazolar ışığa maruz kaldığında ayrışır ve geliştiricide çözünür hale gelir; maruz kalmayan diazo ise kalıp üzerinde kalarak görüntü alanlarını oluşturur.
Fotopolimer duyarlılaştırıcılar
. İnce bir polimer kaplama mükemmel bir oleofilik yüzey oluşturur. Bir dizi farklı reaktif polimer, kalıp kaplaması olarak kullanılmak üzere uygun bir foto başlatıcı ile duyarlılaştırılabilir. Işığa maruz kaldığında, kaplamanın maruz kalan kısımları, kaplamanın maruz kalmayan kısımlarını çözen aynı çözücülerde çözünmez hale gelir. Termal kalıplarda genellikle ışığa maruz kaldığında sertleşen fotopolimer kaplamalar kullanılır. Elde edilen görüntüler dayanıklıdır ve kalıplar genellikle uzun baskı adetlerine dayanır. Çoğu fotopolimer kaplama su bazlıdır (suyla geliştirilebilir).
Gümüş halojenür duyarlılaştırıcılar
. Gümüş halojenür kaplamalar on yıllardır grafik sanatlar filmlerini duyarlılaştırmak için kullanılmaktadır. Üreticiler artık gümüş halojenürü kalıplar için duyarlılaştırıcı olarak kullanıyor. Işığa duyarlı gümüş halojenürler, çekirdek katmanı adı verilen katmanın üzerinde yer alan bir emülsiyon katmanı içinde asılı durur. Bu iki katmanı bir bariyer ayırır. Kalıp pozlama makinesindeki lazer, kalıbın görüntü olmayan alanlarını pozlar ve gümüş halojenürleri indirger. İşleme sırasında, pozlanmayan gümüş halojenürler bariyer katmanından çekirdek katmanına yayılır ve burada doğası gereği oleofilik olan moleküler gümüşe indirgenir. İkinci bir işleme adımı, pozlanan gümüşü ve buna karşılık gelen çekirdek katmanını kalıp yüzeyinden uzaklaştırır.