Orijinal baskı, kalıp hazırlığı için dört renge ayrılmalıdır. Apple bilgisayarlarla ayrılan orijinaller, yansıtıcı orijinaller (renkli resimler, tablolar, sulu boyalar, yağlı boyalar, geleneksel Çin resimleri, yeni yıl resimleri, guaj vb.) ve geçirgen orijinaller (renkli diapozitifler (doğal renk pozitifleri), renkli negatifler vb.) içerir. Renkli negatif orijinaldeki parlaklık ve karanlık, orijinal sahnenin tersidir ve renkler orijinal sahnenin tamamlayıcısıdır. Örneğin, negatifteki magenta renginin tamamlayıcısı yeşildir; sarının tamamlayıcısı mavi-mordur; kırmızının tamamlayıcısı camgöbeğidir. Pozitif orijinaldeki parlaklık ve karanlık, orijinal sahneyle aynıdır ve renkler orijinal sahneyle tamamen aynıdır.

Geçirgen orijinallerin reprodüksiyonu, iletilen ışığın etkisi altında oluşan görsel bir görüntüdür. Yansıtıcı orijinaller, orijinalin ışık kaynağı aydınlatması altında yansımasıyla oluşan görsel görüntülerdir.

Bir baskının tonu, renklerin parlaklık ve karanlığa göre sınıflandırılmasıdır. Baskı reprodüksiyon işinde renk reprodüksiyonu, ton reprodüksiyonu, doku reprodüksiyonu ve keskinlik reprodüksiyonu sağlanmalıdır. Renk reprodüksiyonu, doğru renk tonu anlamına gelir ve reprodüksiyon baskısı, orijinalin renklerini renk kayması veya istenmeyen renkler olmadan yeniden üretir.

İdeal ton reprodüksiyonu, orijinaldeki tonların basılı üründe "aslına sadık" şekilde yeniden üretilmesi ve orijinalin reprodüksiyon gereksinimlerini karşılaması anlamına gelir. Baskının maksimum kayıt yoğunluğu 1.8 olduğundan, 1.8'e ulaştıktan sonra Dt'ye (orijinal yoğunluğu) paralel bir düz çizgi haline gelir. Bu nedenle, ister yansıtıcı ister geçirgen orijinal olsun, kontrastı sıkıştırmak, renk farklılıklarını düzeltmek ve baskı reprodüksiyonuna uygun bir ton aralığı elde etmek için ayarlamalar yapılmalıdır.

Örneğin, renkli pozitif orijinaldeki en yüksek yoğunluk Dt = 3.0 iken, baskının maksimum kayıt yoğunluğu Dr = 1.8'dir.

Eğriden görülebileceği gibi, baskının reprodüksiyonu orijinalin en yüksek yoğunluk reprodüksiyonunu gerçekleştiremez çünkü baskı reprodüksiyon sürecinde kullanılan malzemeler, mürekkep, kağıt, ışığa duyarlı malzemeler (film, PS kalıp), renk sırası ve baskı makineleri dahil olmak üzere maksimum kayıt yoğunluğunu Dr = 1.8 ile sınırlar. Ancak Dt = 3.0 olduğunda, orijinalin en yüksek yoğunluğu büyüktür ve kontrast sıkıştırılmalıdır, aksi takdirde gerçek etki basılamaz.

Baskılarda ton reprodüksiyonu için genellikle ton ayarı gereklidir. Orijinalin yoğunluk kontrastı baskının maksimum kayıt yoğunluğundan büyük olduğunda, orijinalin tüm tonlarını baskıda yeniden üretmek için ton reprodüksiyonunda uygun ayarlamalar yapılmalıdır. İkinci olarak, belirli özel orijinallerin (parlak tonlu veya koyu tonlu fotoğraflar gibi) reprodüksiyon gereksinimlerini karşılamak için, orijinalin belirli tonları uygun şekilde vurgulanmalı, diğer tonlar ise buna göre sıkıştırılmalıdır. Doğrusal sıkıştırmanın ana özelliği, her ton segmentinin orantılı olarak ayarlanmasıdır. Doğrusal sıkıştırma gerçek bir görsel orantılı sıkıştırmayı temsil etmez çünkü D-Y eğrisi de doğrusal değildir. Bu sıkıştırmadan sonra insan gözü parlak tonları kolayca ayırt edemez ve "düz gri" olgusu ortaya çıkar. [next]

Ton reprodüksiyonu, orijinal yoğunluk ile yeniden üretilen nokta yüzdesi arasındaki ilişkiyi ifade eder.

Orijinaldeki tüm tonların ve renklerin baskıda iyi temsil edilmesini sağlamak için önce doğru gradasyon eğrisi seçilmelidir. Gradasyon, ton ve renk değişimlerinin temelidir. Görüntüdeki gradasyon zengin değilse, renk temsili kaçınılmaz olarak monoton olacaktır. Ancak gerçekçi gradasyonla canlı renk değişimleri olabilir.

Orijinalin mutlak sadık reprodüksiyonu imkansızdır çünkü çoğu orijinalin yoğunluk kontrastı baskınınkinden büyüktür. Bu nedenle, baskı reprodüksiyonu yoğunluğu sıkıştırmalıdır, bu da bazı ince ayrıntıların kaybolmasına neden olur. Uygulamada, orijinalin kontrastına ve ton içeriğine göre makul bir gradasyon eğrisi ayarlanmalıdır. Bu, ister yansıtıcı ister geçirgen orijinal olsun, orijinalin ikincil kısımlarının gradasyonunun sıkıştırılması ve ana kısımların özelliklerine odaklanarak vurgulanması anlamına gelir.

Renkli orijinalin kontrastı normal olduğunda, gradasyon eğrisi farklı orijinal türlerine göre doğru şekilde ayarlanmalıdır. Elektronik renk tarayıcısının ve renk ayrımı için kullanılan Apple bilgisayarın gradasyon kontrolü hem kullanışlı hem de esnektir. Yerel olarak güçlendirebilir veya sıkıştırabilir, ancak ayrım filminin gradasyon eğrisinin dengesine ve nötr gri dengesinin uygun olmasına dikkat edilmelidir. Yanlış gradasyon eğrileri reprodüksiyonu bozar. Bu nedenle, elektronik renk tarayıcısı ve Apple bilgisayar kullanırken gradasyonun doğru kullanımına özellikle dikkat edilmelidir. Ancak orijinalin genel renk kayması, gradasyon eğrisi ayarlanarak düzeltilebilir.

Orijinalin ton kontrastını sıkıştırırken, belirli kısımları sıkıştırmak için genellikle aşağıdaki yöntemler kullanılır.

① Normal koşullar altında, kontrastı uygun normal bir orijinal için düşük ton gradasyonu daha düz sıkıştırılmalıdır, özellikle orta ton ve açık ton gradasyonu vurgulanırken bu daha uygundur.

② Orijinal donuksa ve açık ton gradasyonu düzse, koyu ve orta ton gradasyonunu vurgulamak orta ton gradasyonunu nispeten düzleştirir.

③ Orijinal kontrastı donuksa ve düşük ton alanı büyükse, düşük ton gradasyonu genişletilmelidir, ancak orta ton gradasyonu nispeten düz görünür.

④ Orijinalin orta ton gradasyonu düzse ve kontrast küçükse, açık ton gradasyonu sıkıştırılarak orta ton gradasyonu kontrastı daha büyük hale getirilebilir.

⑤ Orijinal kontrastı baskı reprodüksiyonuna temel olarak uygunsa ve fotoğraf ağırlıklı olarak orta tonlu ve koyu alanı küçükse, koyu ton gradasyonu sıkıştırılarak orta ton gradasyonu vurgulanabilir.

⑥ Renkli fotoğraflarla sık karşılaşılır ve bu orijinaller ince ve küçük kontrastlıdır. Bu orijinaller için açık ve koyu ton gradasyonu sıkıştırılarak orta ton gradasyonu kontrastı daha büyük hale getirilebilir.

⑦ Orijinalin açık ton gradasyonu düzse ve kontrast küçükse, açık ton gradasyonu genişletilebilir, ancak orta ton gradasyonu nispeten düz olur. [next]

Geçirgen orijinallerin, örneğin doğal renk pozitiflerinin kontrastı nispeten büyüktür, genellikle 3.0 civarındadır, bu nedenle baskı reprodüksiyon gereksinimlerini karşılamak için genellikle kontrast sıkıştırması gerekir. Yansıtıcı orijinallerin kontrastı daha küçüktür ve donuktur, bu nedenle farklı orijinallerin özelliklerine göre parlak reprodüksiyon yapılabilir. Örneğin, portre resimlerinin reprodüksiyonunda anahtar ten rengidir, y ve m ana renklerdir; manzara resimlerinin reprodüksiyonunda odak doğal manzaradır, y ve c ana renklerdir. Gradasyon ayarını esnek bir şekilde kullanarak makul bir gradasyon eğrisi ayarlamak, orijinalin eksikliklerini düzeltmek, ana kısımları korumak ve ikincil kısımları feda etmek için cesur seçimler yapılmalıdır, böylece en iyi reprodüksiyon etkisi elde edilir. Ancak gradasyon eğrisi makul şekilde ayarlanmazsa, ana ve ikincil odağın tersine dönmesi, gradasyonun belirsiz olması ve rengin yanlış olması gibi sonuçlar doğabilir.

Baskılarda renk reprodüksiyonunun ana sakıncaları, yetersiz ana renkler ve aşırı tamamlayıcı renklerdir. Yüksek kaliteli baskılar elde etmek için ana renkler gradasyonu kaybetmeden daha derin olmalıdır. Ana renkler %100'e ulaşmalı, orta ana renkler dolu, açık ana renkler uygun olmalı ve açık ton ana renkleri kaybolmamalıdır.

Tamamlayıcı renkler uygun olmalıdır. Piyasadaki mürekkebin saflığı, renk tonu ve şeffaflığının yetersiz olması ve kağıdın beyazlığı ve düzlüğünün zayıf olması nedeniyle, daha parlak renklerin tamamlayıcı renkleri daha küçük olmalı, daha koyu renklerin tamamlayıcı renkleri kullanılmalı ve en parlak kısımlardaki küçük alanların tamamlayıcı renkleri atlanabilir, böylece renk değişimi ve gradasyon kontrastı rolü oynar. Doğru kullanım, ana renkleri daha canlı, dolgun ve renk açısından zengin hale getirebilir.

Baskılarda renk reprodüksiyonu aslında, katkılı renk ışığının ana renk ışığı olduğu y, m ve c üç ana renginin çıkarıcı renk reprodüksiyonudur. y, m ve c üç ana rengi tüm renkli değişimlerin temelidir. Siyah plaka herhangi bir renk değişikliğine neden olmaz. Siyah plakanın rolü yalnızca gri dengesini stabilize etmek, renkli görüntüde iskelet görevi yapmak, koyu tonları daha koyu yapmak, düşük ton gradasyonunu ve dış hattı vurgulamak ve görüntünün kalınlığını ve üç boyutlu hissini artırmaktır. y, m ve c üç ana rengi siyah alana geçer, yani y + m + c = yaklaşık siyah. Üç ana renk y, m ve c'nin bir kısmının çıkarılmasıyla oluşan nötr arka plan renginin (üç ana renk) bir kısmı siyah mürekkeple değiştirilir. Bu, elektronik renk tarayıcıları ve Apple bilgisayarlar tarafından kullanılan alt renk çıkarma (UCR) yöntemidir. Alt renk çıkarmanın birçok gerekliliği vardır: ① Baskı kolaylığını artırır. Genellikle koyu ton alanında kullanılır. Koyu ton alanında üç ana renk baskı için kullanılırsa, nokta alanı genellikle çok yüksektir ve yüksek hızlı çok renkli baskıda aşırı mürekkep kalınlığı ve plaka yapışması gibi sorunlar kolayca ortaya çıkar. Alt renk çıkarma kullanılırsa, mürekkep hacmi büyük ölçüde azalır, esas olarak y, m ve c renk mürekkeplerinin miktarından tasarruf edilir ve baskı kolaylığı artırılır. ② Nötr gri dengesini kontrol etmeye yardımcı olur.

Siyah plaka tonunun uzunluğu, y, m ve c üç ana renginin alt renk çıkarma miktarına bağlıdır. Alt renk çıkarma miktarı büyükse, orta ton ve koyu ton gradasyonu nispeten düz olur ve siyah plaka tonu, üç renkli plakanın kaybolan gradasyonunu telafi etmek için uygun şekilde uzatılabilir. Üç renkli plakanın alt renk çıkarma miktarı küçükse, orta tonların donuk olmasını önlemek için siyah plaka tonu uygun şekilde kısaltılabilir. Koyu ton genellikle görüntünün maksimum yoğunluğuna göre kalibre edilir, esas olarak görüntü gradasyonunu karşılamak içindir. Kalibrasyon, orijinalin özelliklerine dayanmalı, koyu tonun renk dengesine dikkat edilmeli ve koyu ton kalibrasyonu ayrıca alt renk çıkarma (UCR) ile ilişkisi dikkate alınmalıdır.